axşam üçün yeməklər, şirniyyatlar hazırlayırdılar. Fidanda ortalıqda gəzib evə nəşə qatırdı.
Artıq gecə yaxınlaşırdı. Aysu və Damla süfrəni bəzəyirdi. Dünya isə səhərdən bəri ancaq dünən axşam gördüyü yuxunu fikirləşirdi. Yataqdan ayağa qalxdı. Aynanın qarşısına keçdi. O qədər arıqlamışdıki gözləri çuxura düşmüşdü. Üzüdə solmuşdu. Özünü tanıya bilmirdi. Zəif olan gözləri ağlamaqdan dahada zəif görürdü. Bu 2 ay müddətində ilk dəfə idiki aynada özünə diqqət yetirirdi. Tamam əldən düşmüşdü. Gözlərini qapayıp əlini ürəyinin üstünə qoydu. Pərvinin sözlərini təkrarladı: “Bax mən həmişə burda olacam “ Bax sən həmişə burda olacaqsan. – Gözündən axan 2 damla yaşı sildi. Qarderobdan bayram üçün yeni paltar çıxarıb geyindi. Saçlarını darayıb arxasına tökdü. Aynada özünə baxdı. Yatağın üzərində duran ayısını öpüb otağın qapısına yaxınlaşdı. Sakitcə qapını açıb kolidora çıxdı. Pilləkanları enəndə dizləri əsirdi. Hər kəs evdə idi. Amma heç kəsin üzü gülmürdü. Aysu mətbəxdən hazırladığı yeməkləri süfrəyə daşıyırdı. Dünyanın pilləkanlardan yeni geyimdə endiyini gördükdə gözlərinə inana bilmədi.
Aysu: Dünya? Hara gedirsən?
Dünya bacısına yaxınlaşıb əlindəki yeməyi aldı: Bu gün bayramdı. Ailəmlə olmalı deyiləm? – deyib zorlada olsa gülümsündü . Əlindəki yeməyi gətirib süfrəyə qoydu. Əyilib yerdə özü üçün oynayan Fidanı qucağına aldı. Sonra isə yanağından öpdü.
Dünya : Xalanın şirini. Necə darıxmışam ətrin üçün.- deyib ətrini içinə çəkdi.
Hər kəs heyrətlə onu izləyirdi. Bu an Vəfa xanım mətbəxdən çıxdı. Hələdə Dünyanı görmürdü.
Vəfa xanım: Qızım gəl gedək Dünyanıda çağıraq. Bayram süfrəsidi. Onsuz olmaz axı.
Bu an Dünya dönüb anasına baxdı: Mən burdayam ana.
Vəfa xanım uzun müddət idiki qızının onu bu cür ana deməyini eşitməmişdi. Odurki gözləri yaşardı.
Aysu: Bax Dünüş. Biz Fidana “ Xala” deməyi öyrətmişik. – Üzünü Fidana tutub: Qızım, xala de. Xa-la.
Fidan şirin dili ilə: Xala- dedi.
Dünyanın gözləri yaşarmışdı. Əvvəl necə həvəslə gözləyirdi bu anı. Fidanı bağrına