etdikdən sonra qərar almışdılarki bu gecə Dünyagildə qalacağı yalanını desinlər. Yoxsa atası heç cür icazə verməzdi ona. Atasına yalan dediyi üçün özünü pis hiss edirdi. Amma Elmarı tək buraxa bilməzdi. Elmar Aygün ilə dahada yaxşı hiss edirdi özünü. Aygün ona bütün dərmanlardan daha yaxşı təsir edirdi.
Elmar Aygünlə söhbət arasında: Bir ömür mənim olarsan?- dedi.
Aygün donuq ifadə ilə ona baxırdı.
Aygün: Şey başa düşmədim.
Elmar: Bax Aygün mən can qardaşımı itirdim. Bu mənə tək şeyi göstərdi. Həyat gözləniləcək qədər uzun deyil. Mən həyatımda Yaqutu itirdim, Pərvini itirdim. Daha səni itirməyə gücüm yoxdu. Sən daha mənim həyatıma çevrilmisən. Səni itirə bilmərəm. Nə olar səndə getmə. Səndə tək buraxma məni. Nə olar.
Aygün göz yaşlarına hakim ola bilmirdi. Cavabını Elmarı qucaqlayaraq verdi.
Dünya yenə otağında idi.
Aysu: Damla yenə niyə getdi otağına?
Damla: Aysu bu gün ilk addımı atdı məncə. Icazə verək bir az tək qalsın.
Aysu: Yox mən daha qorxuram onu tək buraxmaqdan. Qalxıb baxım bir.
Aysu otağın qapısını səssizcə açdı. Dünya otağını səliqə- səhmana salırdı. Ətrafında bir neçə qutu var idi. Pərvinə aid şəkilləri birinə, hədiyyələri birinə yığırdı. Digər yerdə qalan əşyalarıda başqa qutuya yığırdı.
Aysu: Nə edirsən Dünüşüm?
Dünya gülümsünərək: Gör otağımda yeriməyə yer qalmıyıb daha dedim bir səliqəyə salım.
Aysu: Kömək lazımdı?
Dünya: Yox özüm həll edirəm.
Aysu yaxşı mənasında başını hərəkət etdirib otaqdan çıxdı.
Dünya isə hər şəkildə Pərvini öpüb qutuya yığırdı. Ona aid olan hər əşyanı əlinə aldıqda həmin günü xatırlayırdı. Bütün əşyaları qutuya yığıb yığışdırdı. Pərvinə aid isə baş ucundakı nişan şəkilləri, yatağının üzərindəki ayısı və nişan üzüyü qaldı.
Beləliklə Dünya yeni səifə açacaqdı özünə. Bu o demək deyildiki Pərvini unudacaqdı. Bu səifənində hər cümləsində, hər sözündə Pərvin olacaqdı. Amma Pərvinində dediyi kimi , o artıq Dünyanın qəlbində yaşayacaqdı.

GƏLƏCƏKDƏN XƏBƏRSİZ...Yazar: SU