dostuna bezgin şəkildə baxdı.Fuad əllərini qarşıya verərək geriyə addımlamağa başladı.
F:Axşam səni bara dəvət edirəm,dostum!Hesab mənlikdi!
Vahid yenidən başını aşağı salaraq fikirli halda sətirləri izlədi.

Azərbaycan.Bakı.16:43.Jalə

R:Sən hansı ara belə yeməklər bişirən oldun?
Riyad iştahla qarşısındakı dolmadan yeyərək bir nəfəsə danışırdı.Mən bu adamın yemək dəlisi olduğunu demişdim?Yeməyimi yeyə-yeyə təəcüblə Riyada baxırdım.Bu an telefonumun zəng çalması ilə masadan qalxaraq qonaq otağına keçdim.Zəng edən Vahid idi.Qapıdan baxaraq Riyadın varlığının yaratdığı qorxuyla pis bir şey edirmiş kimi narahatlıqla cavab verdim.
J:Salam,Vahid.
V:Salam,Jalə.Necəsən?Leylam necədi?
J:Yaxşıyam,Vahid.Sən necəsən?Leyla uzanıb.
Bir müddət səssizlik oldu,hətta dəstəyi asdığını belə düşündüm.
V:O hələ də səninlədir?
Verəcəyim cavabdan utanmış kimi oldum.
J:Hə-ə,Vahid burdadır.Leylanı buraxmaq fikri yoxdu,hətta..bilmirəm necə,amma evlilik haqqında şəhadətnamə belə düzəldib,rəsmi olaraq həyat yoldaşı hesab olunuram və Leyla onun soyadını alıb.
Vahidin iç keçirdiyini hiss elədim.
V:Mən çox narahatam, Jalə.Xahiş edirəm,tez güvənmə.
J:Yaxşı,Vahid,gecən xeyrə.
Telefonu yenicə söndürmüşdüm ki,geriyə çevrilməyə macal tapmamış Riyadın qalanı xatırladan sinəsi ilə toqquşdum.Üzünə baxmadan artıq qorxudan əsməyə başlamışdım.
R:Kimlə danışırdın sən?!
Cavabını bilə-bilə soruşması da ölümün bir ayrı göstəricisi idi,lakin yalan danışmaq kimi də fikrim yox idi.
J:Vahidlə.
Riyad telefonu əlimdən alaraq yerə çırpdı və qəzəblə bağırmağa başladı.
R:Sən məni saymırsan?!İndi də danış görüm!
J:Riyad.
Danışmağıma imkan vermədən yenidən bağırdı.
R:Bu nə cəsarətdir axı?!Niyə danışırsan onunla?!
J:Riyad,qışqırma..Vahidin heç bir pis niyyəti yoxdur.
R:Sus!Danışıb məni daha da əsəbləşdirmə!
J:Mənim həyatımı sorğulaya bilməzsən.
Riyad eşitdiyindən dəli
olmuş olacaqdı ki,qolumdan yapışdı.
R:Nə dedin,sən?!
Yaxşı,dediyimə görə artıq peşman idim..
R:Jalə,səni