ilə dik atıldım.İlahi,nə vaxt gəlmişdi ki?Yanıma əyləşərək dərindən nəfəs aldı.Gözlərini qeyri-müəyyənliyə dikərək kəsik-kəsik nəfəs alırdı.Stulumu bir az da ona yaxın çəkərək ona sıxıldım.Əminəm indi ən gözəl eyvan mənimki idi..Riyad məndən aralanaraq soyuq səslə cavab verdi.
R:Çəkil,Jalə..
Soyuq səsi məni elə üşütmüşdü ki..Ondan ayrılmaq istəməsəm də məcbur geri çəkildim və baxışlarımı güldana dikərək səsimi kəsdim.Həm günahkar idi,həm də üstələnməyə çalışırdı.
R:Sabah səhər səkkizdə çıxacağıq.
J:Riyad,mən dayımla danışmalıyam.
R:Mən artıq danışmışam.
Riyada tərəf çevrilərək qaşlarımı çatdım.
R:Dayına vəziyyəti başa saldım,o da məni başa düşdü.Sabah səni görməyə gələcək,həm nə vaxt istəsə yanımıza gələ bilər.
Başımı aşağı salaraq yenə hüznə büründüm..Yenə də heç kəs mənim fikrimi soruşmadan həyatımla bağlı qərar vermişdi..Anamı görmək istəyirdim.Artıq bir ilə yaxın olacaq ki,həsrət idim ona..Övladı onu heç maraqlandırmırdı.Hələ atam..çox ciddi danışmışdı uşaqlar evi haqqında..sabah gedirəm və o səssiz idi,bu isə xeyrə əlamət deyildi..
Üzümü yana çevirərək səssiz-səssiz ağlamağa başladım.Riyadın məni görməsini istəmirdim..
R:Niyə ağlayırsan?
Cəld üzümü silərək ona tərəf çevrildim.
J:Ağlamıram.
R:Yaxşı,mən gedirəm yatmağa.
J:Aha,gecən xeyrə.
Riyad yanımdan duraraq məni tək qoydu.Onun yanımdan durması ilə yenidən hıçqırıqlara boğuldum.Anamı istəyirdim..Ayağa duraraq Riyadın yanına gəldim.Çarpayıda oturaraq köynəyini açırdı.Çarəsizcə qapıdan onu səslədim.
J:Riyad..
Riyad mənə tərəf çevrilərək əsəblə məni süzdü.
J:Olar telefonundan zəng edim?
R:Kimə?!
Yüksək səsi məni elə qorxutmuşdu ki.
J:Anama..
Riyad bir an məni süzərək telefonu mənə uzatdı.Cəld telefonu əlindən alaraq eyvana keçdim və nömrəni yığaraq həyəcanla cavab verməsini gözlədim.
A:Alo?
Cavab vermək istəməsəm də anamın titrək səsi məni kövrəltmişdi.
J:Ana?
A:Jalə?
J:Ana..mən..səsini eşitmək istədim.Darıxmışam sənin üçün..
A:Jalə..qızım necəsən?
Anamın bir qızım sözünə necə də