vaxtından əvvəl gələndə bacım yatar,oyanmasın deyə qapını yavaş açdım. Evə daxil olanda onların ehtiraslı səslərini eşitdim. Otağa daxil olanda isə ikisi də təmamən paltarsız idilər və onlar... aman Allah,deyə bilməyəcəm.
- Deməli bacınız həm sizi aldadırdı,həm də Hafiz bəyi,eləmi?
- Elədi.
- Bəs bunu niyə deməmişdiniz Hafiz bəyə?
- Necə deyə bilərəm? Axı o mənim bacımdır.
Aydan:- Bu hadisə sizi daha da şübhəli edir Damla xanım. Bacınızdan intiqam almaq istəmisiniz. Ola bilməz?
- Vallah,bax o müqəddəs Quran kitabına əl basıb deyərəm ki,bu işdə mənim əlaqəm yoxdur.
Göz yaşlarını saxlaya bilmir. Atəş əli Aydana işarə verir ki su gətirsin.
Atəş:- Sizi incitmək istəmirik,amma bizim işimiz budur Damla xanım.
Damla:- Mən sizi yaxşı başa düşürəm komissarım. Siz işinizi görməlisiniz. Amma o hadisədən sonra elə ürəyim ağrıyır,elə əzab çəkirəm ki...siz heç sevdiyini itirməyin nə demək olduğunu bilirsiniz?
Atəş vəfat etmiş nişanlısı Gülayı xatırlayır yenə. Kövrəlib başını aşağı salır.
Damla:- Bilirsiniz heç?
Atəş:- Hə. Hətta sevdiyini öz əliylə əbədi mənzilinə yola salmaq nədir? Bax onu da bilirəm. İnanın,bu sizin çəkdiyiniz əzabdan daha böyük işgəncə idi.
- Çox- çox üzr istəyirəm. Heç təsəvvür belə edə bilməzdim ki,sizin... yəni demək istəyirəm ki...
- Mən də insanam Damla xanım. Mənim də duyğularım,hisslərim var.
- Düzdür. Üzr istəyirəm.
Aydan suyu gətirir.
Damla:- Zəhmət oldu.
Aydan:- Xoşdur...

Aytacla Hüseyn otaqda araşdırmaya başlamışdılar.
Aytac:- Qız otağı deyil,elə bil müharibə otağıdır. Hər əşya bir yerdə... vay vay,oğlan otağı bundan səliqəli olur.
Hüseyn:- Qızın işi gücü internet olub deyəsən. Baxsana.
Tapdığı kağız vərəqini göstərir.
Aytac:- Bunların hamısı çat saytları adlarıdır. Niyə qeyd edib ki?
- Yaddan çıxarmasın deyə.
- Bütün gün çatda olan qız,səncə necə qızdır Hüseyn?
- Nə bilim usta,sən bilərsən onu.
Aytac Şirin Səfərovanın paltar şkafını açır.
Aytac:-Ooo,bura baxsana Hüseyn.
Hüseyn:- Qızın paltarını