duran fusunkar qiza baxaraq başini bir qeder one eydi... Sakit sesle
- Bu qeder gozel olmaga mecbursan?
Deyib beyaz derisinin al-al qizarmasina baxib xususi zovqle gulumsemişdi. Qulagina dolan sesle baxişlarini heyatina daxil olub onunla birge addimlayacaği inandiği adama cevirib goz -goze gelmişdi ve utancaq gulumseme ile tekrar gozlerini qaciraraq yere dikdi.
Boyuklerin xeyir dualarindan bir qeder sonra nehayyet uzukler taxilaraq yeni heyatlarina yeni arzu olunan ve olunmayan başlanğiclara yon vermişdiler. Heleki arzu olunan anlari yaşayan cutluyun sevincli anlarina şahid olub sevincle iştirak edenler bu anlari ebedileşdirmek ucun sira ile şekil cekdirerek onlara urekden xoşbextlik arzu edirdiler... Yalniz bir insandan başqa. Dirnaqlarini derisine kecirib aglamamaq ucun ozunu zor tutmuşdu, gozleri dolsada kiminse gormesinden ehtiyyat edib ozunu ele alaraq yaşlari geri itmeye calişdi. Hirsli gozlerle artiq nişanli sayilan cutluye baxib qelbinde baş qaldirmiş sonu olmayan nifretle durmadan qargişlar yagdirir bu iki genci zulmete mehkum edeceyine and icirdi...


ZÜLMƏTİ SÖKƏK... Yazar : Tebuş Muradova