e evvelden razi olmayib bu sohbetden her defe qacirdin ?
- Fikrimi deyişdim. Hem Bu vaxt erzinde Vusal ozunu sevdirmeyi bacardi..
Ureyindeki şubheleri def eden ana sevincek qizina sarilmişdi.
-En duzunu etmisen qizim. Xoşbext ol meni cox sevindirdin. Atanda bu xebere cox sevinecek...
Celd yataqdan qalxaraq telesik otaqdan cixib Azad beye bu şad xeberi vermek ucun telesmişdi...

-Mina..? Mina..
Duydugu sesle gozlerini zillediyi yerden gucle ayirib eyleşdiyi maşinin qapisini acib onun duşmesini gozleyen Vusala baxmişdi.
- Belke duşesen? Deyib bezgince dillenmişdi Vusal.
Cantasini eline alib celd hereketle maşindan endi ve Vusalin ona uzatdiğini elini tutaraq kafeye daxil oldular.
Balaca ve bir o qederde rahat olan kafede nişanlilarin şirin sohbetini telefona gelen zeng kesmişdi.
Cantasindan cixardigi telefonunu qulagina yaxinlaşdirib cavablayan Mina refiqesiyle bir deqiqeden az danişdiqdan sonra sohbeti yekunlaşdirmişdi. Uzunu tekrar Vusala cevirdikde onun qaşlarinin catildiginin ve keyfinin qacdiginin ferqine varmişdi.
- Vusal? Nese oldu?
- He Mina olub !
Duydugu sert ve esebi cavabla bir qeder duruxsada ozunu ele almişdi.
- Kim idi zeng vuran ?
- Aynur...
- Aynur kimdi ?
- Sinif yoldaşim olub. Cox yaxşi qizdir, bilirsen biz onunla coxda...
-Mina...! artiq bilmeyini isteyirem refiqelerin sinif yoldaşlarinla filan elaqe saxlamagini istemirem!
Minani dinlemek istemeyib esebi halda sozunu kesmişdi.
-Kimle geldi refiqelik etmeyini istemirem! Senin bir refiqen ola biler oda menim bacim! Başqa insanlarin sene zeng vurmagini danişmasini istemirem....
Sertce sozunu bitirerek hec bir şey olmamiş kimi qarşisindaki fincani dodaqlarina aparib icmeye başlamişdi.
- Vusal Aynur yoldan kecen biri deyil menim illerdi tanidiğim biridi. Zarafat edirsense hecde xoş olmadi.
- heyatimda hec olmadiğim qeder ciddiyem Mina! Heleki bir soz demirem amma toydan sonra nomreni deyişib her şeyi oz istediyim kimi edecem!
Duyduqlarina agzi aciq qalan Mina gozlerini