ürəyi parçalanırdı. Keçdi deməklə keçmirdi acısı.
•
• Dünya: Damla nə olar məni biraz tək burax onunla.
•
• Damla: Yaxşı Dünüş. Nə olar səndə özünə daha çox əziyyət vermə.
•
• Dünya yaxşı mənasında başını hərəkət etdirdi. Dünya Pərvinin torpağından bir ovuc götürüb ətrini içinə çəkdi. Gözləri sözünə qulağ asmırdı. Dayanmadan ağlayırdı.
•
• Dünya: Sənsiz keçən hər gün mənə ölümdəndə betərdi.-deyib ağlamağa davam etdi. Sakitcə məzarın üzərindən qalxıb Damlaya tərəf getməyə başladı. Müvazinətini itirib yerə yıxıldı. Damla tez qaçıb onun yanına gəldi.
•
• Damla: Dünya yaxşısan? Tutun mənə.-deyib onun qolunu boynuna saldı. Dünya isə elə ağlayırdı.
•
• Damla: Off Dünüş. Nə olar toparla özünü. Yaxşısan?
•
• Dünya göz yaşlarını silib: Hə, narahat olma. Yaxşıyam. Bir anlıq başım gicəlləndi. Qalx gedək.
•
• Artıq evə gəlib çatmışdılar. Darvazadan içəri girdilər.
•
• Dünya: Damla anama demə məzarlıqda olanları.
•
• Damla: Yaxşı. Narahat olma.
•
• Qapını açıb evə daxil oldular.
•
• Dünya: Mən biraz yatım. Başım ağrıdı.-deyib birbaşa otağa qalxdı. Damlada biraz Vəfa xanımla danışdıqdan sonra öz otağına qalxdı. Telefonu götürüb Fərdiyə zəng etdi. Bu gün olanlarıda ona danışdı.
•
• Fərdi: Off, bəs nə zamana kimi bu belə olacaq? Özünə niyə bu qədər əziyyət edir.
•
• Damla: Yaşadıqları asan şeylər deyil axı. Dünən otaqdan çıxıb bizimlə birlikdə yemək yedi. Zamanla düzələcək.
•
• Fərdi: Hə, bir müddət sonra birlikdə bir şeylər edək. Kefi yerinə gələr bəlkə.
•
• Damla: Sən nə vaxtdan bəri bu qədər düşüncəli olmusan? Düşüncəli sevgilim mənim.
•
• Fərdi bir az susduqdan sonra: Damla indi işim var. Sonra danışarıq olar?
•
• Damla: Yaxşı canım. Hələlik. Öpdüm.
•
• Fərdi: Hələlik. - Damla Fərdi ilə arasındakı soyuqluğu hiss edirdi. Bunun səbəbini isə bilmirdi. Fərdinin hər zamankı kimi sağı ilə solu bir birini tutmurdu. Damla isə sadəcə susurdu. Qorxurdu onu itirməkdən. Buna görədə Fərdi nə desə təsdiqləyirdi.