.
•
• Dünya otağa girəndən ağlayırdı. İçindəki bu acı azalmırdı. Əlini ürəyinin üstünə qoyub "Sən həmişə burda olacaqsan" deyib özünü sakitləşdirməyə çalışırdı. Beləcə günlər keçirdi.
•
• Artıq universitetdə imtahan sessiyası başlamışdı. Sabah ilk imtahanı verəcəkdilər. Dünyada iştirak edəcəkdi bu imtahanda. Neçə gündü gecə-gündüz çalışırdı. Artıq tam hazır idi. Bəli imtahana hazır idi. Bəs Pərvinlə tanış olduğu, onun xatirələri ilə dolu olan həmin məkanda olmağa hazır idimi? Bunu özüdə bilmirdi.
•
• Beləliklə səhər açıldı. Dünya yuxudan oyandı. Əl-üzünü yuyub, qarderobun qarşısına keçdi. Qarderobdan qara şalvar və qara köynək seçib, geyindi. Saçlarını darayıb, sıx at quyruğu yığdı. Çantasını götürüb otaqdan çıxdı. Damlada hazır idi. Birlikdə yeməklərini yeyib, evdən çıxdılar. Gəlib universitetə çatdılar. Universitetin qapısına çatdıqda bir anlıq ayaq saxladı. Pərvinlə olan əksər xatirələr bu binada baş vermişdi. Indi onsuz buraya gəlmək acı verirdi.
• Damla: Dünya yaxşısan?
• Dünya dinmədən başını hə mənasında hərəkət edirdi.
• Yavaş- yavaş universitetə daxil olurdular. Hər addımda Pərvinlə olan xatirə canlanırdı gözündə. Pərvinin onun üstünü maşını ilə yağış suyuna bulaması, Dünyanı görmək üçün girişdə dayandığı yer hər yerdə Pərvin düşürdü ağlına. Göz yaşları sakitcə axırdı gözündən. Bu xatirələri yadına salıb gülümsünürdü. Bəzi dalaşmaqlarını ağlına gətirirdi. Heyifslənirdi o günlər üçün. Kaş heç küsməsəydik, kaş heç dalaşmasaydıq deyirdi içindən.
•
• Damla: Dünüş ağlama.
•
• Dünya: İndi yanımda olsa bir dəqiqəlik belə olsa qəlbini qırmaram, xətrinə dəymərəm. Halbuki günlərlə küs qalırdım. Niyə insanlar itirdikdən sonra bilir dəyərini? - Damla sakitcə dayanmışdı.
•
• Dünya: İtirmə sevdiyini. Qədrini qiymətini bil.
•
• Damla: Sən Pərvinə çox yaxşı yar olmusan. Bunu mən daxil hər kəs bilir.Belə danışma. - Söhbət edə edə universitetə daxil oldular. Dünyanın içində böyük bir boşluq var idi. Hər addımda bu boşluq dahada böyüyürdü.