ı ilə razılıq verdi.
Günlər Dünya üçün çox çətin keçirdi. Hər dəfə Pərvinin xatirələri ilə dolu bu universitetə gəlib getmək heçdə asan deyildi onun üçün. Keçdiyi hər yerdə Pərvinə aid bir şeylər görürdü.
Bu gün universitetdən çəxəb Aysugilə gedəcəkdi. Damlanı isə bibisi qonaq çağırmışdı. Belə yollarını ayırdılar. Dünya avtobusa daxil oldu. Avtobus təzəcə hərəkət etmişdiki burnuna Pərvinin ətri gəldi. Dilindən istəmədən “Pərvin” kəliməsi çıxdı. Bir an ətrafına dönüb Pərvini axtarmağa başladı. Bu ətrin hardan gəldiyini tapmaq istəyirdi. Bu zaman dayanacada enmək üçün sürücünün yanına yaxınlaşan cavan oğlandan bu ətrin gəldiyini hiss etdi. Istəmədən oğlana yaxınlaşıb qarşısını kəsdi. Ətrin sahibinin o olduğunu dəqiqləşdirdikdən sonra: Üzr istəyirəm amma mənə ətrinizin adını deyərsiz?
Oğlan təəccüblə Dünyanın üzünə baxırdı: Hə, əlbəttə.

Beləcə Dünyada dayanacaqda enmişdi. Yaxınlıqda ətriyyat mağazası axtarmağa başladı. Bir müddət sonra artıq tapmışdı. Gedib Pərvinin ətrindən olan həmin ətri almışdı. ətrin qoxsunu içinə çəkdikcə çöhrəsində təbəssüm yaranırdı. Bir insan haqda ən son unudacağınız şey onun ətri olur. ətirdən üstünə sıxıb Aysugilə yollandı.
Artıq mənzil başına çatmışdı. Aysu qapını açıb bacısını içəri dəvət etdi. Dünya Fidanla oynayırdı. Aysuda gəlib onların yanına əyləşdi.
Aysu: Dünüş bu nə ətirdi belə? Nə gözəl iyi var. Ama sanki oğlan ətridi hə?
Dünya: Aysu bu... bu Pərvinin ətridi. Ən çox işlətdiyi ətir bu idi. Heç vaxt ondan adını soruşmamışdım. Bu gün təsadüfən adını öyrəndim. Sanki Pərvin... o yanımdadı kimi hiss edirəm.
Aysu heç nə demədən gülümsündü.
Artıq mart ayı idi. Bazar günü olduğundan Dünya bu gün yuxudan oyanıb Pərvinin məzarını ziyarətə gedəcəkdi. Qalxıb əl üzünü yudu. Qarderobdan paltarlarını seçib geyindi. Heçnə yemədən evdən çıxdı.
Gəlib məzarlığa çatmışdı. Əlindəki gülü məzarın üzərinə qoydu.
Dünya: Sevgilim. Bax yenə gəldim. – baş daşını öpüb: Səndən sonra bu dodaqlar soyuq baş daşını öpür. Üşüyən qəlbim hər gün