təhlükə gözləyir.Jalə Riyadın əsl həyatını bilmirdi..Vahidə heç bundan danışmadığına görə belə olduğunu düşünürdü Vahid..

Fransa.Paris.20:00.
Jalə

Divanda oturaraq sözün əsl mənasında Riyadın evə gəlməyinə qalmış dəqiqələri sayırdım.Bütün günü evdə uzanmaq və Leyladan başqa bir işim olamamışdı.Payız olduğu üçün həyətə də çıxmaq mümkün deyildi:yağış şiddətli yağırdı günlərdir.Qapının döyüldüyünü eşidəcək sanki sevinc təbilinin zəngini eşitmiş oldum.Nəhayət,gəlmişdi..Qapını açaraq əvvəlcə qarşımdakı adamın kimliyinin şokunu yaşadım,sonra özümü ələ alaraq mənə zillənmiş bir cüt gözə baxdım.
J:Polad bəy?
O da məni gördüyünə təəccüblənmişdi.
P:Jalə?Sənin burda nə işin var?
J:Mə-mən..burda yaşayıram.Siz burda nə edirsiniz?
P:Mən..əslində Leylanı görməyə gəlmişdim.
Bu nəydi?Heç nə anlamırdım..
J:Hansı Leylanı?
P:Bu evdə neçə Leyla yaşayır?
Gülümsüyərək başımı aşağı saldım.
J:İki,biri mənim qızım,biri Riyadın bacısı.
Bir müddət susdu Polad bəy..Üzündəki kədəri açıq-aydın görə bilirdim..
P:Mən..həyat yoldaşımı görməyə gəlmişdim.
Hə,bu da növbəti şok..
J:Siz Leylanın..yəni,əlbəttə,buyurun içəri..mən bilmirdim.
Qarşısından çəkilərək iri cüssəyə yol verdim. O da mənə baxa-baxa içəri keçdi.
J:Çağırım onu.
P:Dayan,Jalə..
Ayaq saxlayaraq ona tərəf çevrildim və anında tütünlə,kirşanı xatırladan iyin ahəngi məni sardı.
P:Səndən üzr istəyirəm..
J:Nəyə görə??
Polad bəy qarşımda dərsini öyrənməyib də müəllimə tərəfindən lövhəyə çağırılan uşaq kimi dayanmışdı.
P:Maşına görə etdiyim kobud rəftara görə,iclasda olanlara görə..
Gülümsəyərək başımı aşağı saldım.Hətta unutmuşdum da..
J:Önəmli deyil..unutmuşam belə.
P:Leyla necədi?
J:Bitkin..bu arada sizin də başınız sağ olsun.Sizə səbr diləyirəm.
P:Qızına görə təbrik edirəm.Riyadla birlikdə olduğunu bilmirdim.
Utanaraq üzümü yana çevirdim.Nəyi bilirdi ki,bunu da bilsin..
Polad baxışlarını qaldırıb ikinci mərtəbəyə qalxan pilləkənlərə baxdı.
P:Zivər xala da burdadır?
J:Bəli,burdadır.
Onun da üzü eynən