bizim binamız doqquz mərtəbəli köhnə binadır. Həyətində oyun meydançası belə yoxdur. Mən binaya yaxınlaşarkən, uzaqdan atamın qara rəngli mersedes-benz markalı, bir avtomobilə əyləşərkən görürəm. Avtomobilin sahibi kim idi? Niyə onlarla birgə gedir? Az sonra, tük ürpərdici mühərrik səsi eşidilir. Suallarım isə cavabsız olaraq qalır. Mən pilləkənlə doqquzuncu mərtəbəyə qalıxıram atamın evdən necə tələsərək çıxdığının sübütü olaraq, qapını açıq vəziyyətdə görürəm. İçəri keçib qapını bağlayıram. Daha sonra, mətbəxdə soyuducudan axşam yeməyini çıxardıram. Sobanı elektirik cərəyanına qoşuram və biraz gözləməli oluram. Tv olan otaqda, tv də evin qapısı kimi açıq vəziyyətdə idi. Xəbərlər informasiya proqramını verirdilər. Yol qəzasında iki nəfər xəsarət alıb, bir nəfər isə ölüb. Fikirimdə yenə o qara rəngli, avtomobil canlandı. Sanki nəfəsim daraldı balkona çıxıram, yağış artıq yağmağa başlamışdı. Səma isə boz rəngdə idi. Yəqin ki, sabaha qədər yağış fasiləsiz davam edəcəkdi. Yenidən evə qayıdıram, yeməyi sobada qoyduğumu xatırlayıram. Tez qaçıb yeməyi sobadan çıxardıram, toyuq normadan çox qızarıb heçnə olmaz yeyə bilərəm. Bu an qapının açıldığını eşidirəm, gələn atam idi. Üzündən çox yorğun görünürdü. Mən cibimdən vərəqlə qələm çıxardıram və bu sözləri yazıram.

" Səni bu gün bir qara rəngli, avtomobilə əyləşərkən gördüm. Biraz qorxdum onlar kim idi? "

Danışa bilmədiyim üçün, hər zaman cibimdə vərəqlə qələm gəzdirirdim. Fikirlərimi həm də, dedeyimi anlamaları üçün. Yazdığım vərəqi atama verirəm, o oxuyur fikirli halda cavab verir. Heç qızım dostumdu işlə bağlı görüşmüşdük. Sən yeməyini ye, sonra otağına get yat bunları düşünmə. Bu sözlərə nədənsə inanmıram, çünki bizim elə bahalı insanlarla nə dostluğumuz ola bilərdiki? Mən öz otağıma qalıxıram, noutbookumu işə salıram. İlk olaraq "Shopping mall " web sayıtına giriş edirəm. Burada, müxtəlif malların olduğu siyahı vardı. Geyimlər olan bölməyə, daxil oluram. Rəfiqəm üçün geym axtarıram, bir gün sonra doğum günü