Deyəsən, tapdım buradır qapını açıb içəri keçirəm. Müxtəlif zövqdə geyimlər, şlyapalar, ayaqqabılar vardı. Rəfiqəm aygünlə bədənlərimiz, haradasa eyni ölçüdədir. Ona hədiyyə edəcəyim geyimi, öz üzərimdə yozlamağa dəyərdi. Nəhayət, istədiyim geyimi tapıram. Geyinib baxdıqdan, sonra kassaya yaxınlaşıram pulu ödəyib mağazadan çıxıram. İndi geriyə tək bir şey, qalırdı evə tez çatıb ad gününə hazırlaşmaq. Yol uzunu çox yorulmuşdum, evin qapısını örtdükdən sonra içəri otaqdan tanımadığım, bir şəxsin səsini eşidirəm. O isə, artıq getməyə hazırlaşırdı məni görüb atama yaxın dost sayağı, soruşur qızımız neçənciyə gedir? Buna oxşar bir çox, sual əlini uzadaraq salamlaşır tanıdığına şad olduğunu, bildirir. Onun arxasınca, baxıram orta yaşlı saçları azacıq ağarmış boydan isə biraz uzun kişi idi. İçəriyə keçib divanda əyləşdikdən, sonra stolda iki çay fincanından əlavə sənədlər də vardı. Cəld yerimdən qalıxıb orada nə yazıldığını oxumağa çalışıram...

Müellif: Əli Məmmədli...

Birinci bolumun sonu...


KİÇİK ƏLLƏR... Yazar: Əli