Çoxda yaxşı yola gedirdilər gəlin-qaynana. Səadət xanım Pərvinə bir neçə dəfə Dünya kimi xoş xəsiyyət birini onlara gəlin etdiyi üçün təşəkkürdə edib, başda qarşı gəldiyi üçün üzr istəmişdi. Hətta ona qulaq asmayıb, Dünyanı buraxmadığı üçündə onu təbrik etmişdi. İndi Səadət xanım sanki Pərvini Dünyada görürdü. Buna görədə bu gündən sonra daha tez-tez görüşməyi qərara almışdılar. Dünya isə Pərvinsizliyə hər gün biraz daha alışırdı. Onu unutmurdu. Qəlbindəydi daima. Amma sadəcə gecələr ağlayırdı. Zamanla deyəsən Dünyanın yarası qabıq bağlayırdı...
May ayının biri idi bu gün. Damla yuxudan oyandı. Son vaxtlar Fərdi ilə araları çox pisləşmişdi. Bunu Dünyayada bildirmişdi. Dünya isə istəmirdi Damlanın üzülməsini. Damla hər dəqiqə ağlayır , yenə ayrılacaqlarından qorxurdu. Buna görədə qərar vermişdiki bu gün Damlanı bir kafeyə aparsın ki , bəlkə kefi düzələ.
Dünya otağın qarşısına gəlib, qapını döydü: Damla hazırsan?
Damla: Hə Dünüş hazıram amma heç hövsələm çatmır.

Dünya: Aaa əsəbləşirəm ha. Qalx ayağa görüm. Həm..... bu gün uzun müddət sonra ilk dəfədiki mən bir yerə getmək istəyirəm.

Damla Dünyanın sözünə pis olmuşdu. Neçə ay idiki ilk dəfə Dünya bir yerə getmək istəyirdi. Damla isə öz dərdinə düşüb bunu unutmuşdu. Cəld ayağa qalxıb özünü getməyə həvəsli göstərdi.

Damla: Aa mənə deyirsən qalx özün oturmusan. Qalx gedək o həmişə yediyimiz şokaladlı keklərdən yeyək.

Beləcə qızlar birlikdə otaqdan çıxdılar.

Kamal ofisində oturub işlərlə başını qatırdı. Bu an Ümid zəng etdi.

Kamal: Alo

Ümid: Haralardasan ? Yenə iki gündü qəbuluna düşmək olmur.

Kamal: Rayondaydım. Anamı aparmışdım. Elə danışdınki cəmi bir dəfə zəng etmisəndə.

Ümid: Yenə mən bir dəfə vurmuşam. Sənin heç qardaşın ağlınada gəlmir.

Kamal: Of Ümid qarnının dərdi nədi? De görüm.

Ümid gülüb: Gəl görüşək deyim. - Yeri təyin edib görüşəcəkləri yerə getdilər.

Damla: Dünüş deyrəm bəlkə kafeyə yox restorana gedək. Acmışam mən.

Dünya: Hmm. Yaxşı gəl gedək.