etdiyini başa düşüb: Canım, mən səni incitmək üçün demirəm. Amma səni bu cür görməyə dayana bilmirəm. Nə olar etmə özünə əziyyət. Səndə belə etsən mən nə edərəm?

Damla yaxşı mənasında başını hərəkət etdirdi. Amma Dünya doğruları deyirdi. Necə deyərlər " Dost acıyı söyler". Fərdi kim bilir kiminlə hansısa bir klubda əylənirdi. Damla bunu bilsədə özünü aldadırdı. Amma nə vaxta kimi aldadacaqdı özünü? Bunu özüdə bilmirdi.
Dünya: Bax Damla. Pərvin…- səsi titrəməyə başlamışdı: Mən heç vaxt peşman olmamışamki həyatımda Pərvin olub. Pərvin mənə çox insane qismət olmayan əsl Sevgini yaşatdı. Mən onu sevdiyim üçün heç vaxt peşman olmadım, olmayacağamda. Pərvinlə keçən 3 il mənim ən dəyərli, ən gözəl illərim idi. Mən onunla olan savaşmalarımızdan belə həzz alırdım.- gözündən axan bir damla yaşı silib gülümsündü: səndə çalışki xoşbəxtliyi tapasan. Sənə “kaş” deditməyən insanı sevəsən.

Dünya haqlı idi. Damla bunu bilsədə heç nə deyə bilməmişdi.
Kamal ilə Camal artıq sözləşdikləri məkana çatmışdılar. Görüşüb çaylarını içirdilər.

Kamal: Camal heç soruşmadım sənlə o dəfə xəstəxanada qarşılaşmışdıq e neçə ay əvvəl nə yaxşı ordaydın?

Camal: Ehh nə sən soruş nə mən deyim. Baldızım, Aysunun bacısı toyuna bir həftə qala nişanlısı rəhmətə getdi.

Kamala pis təsir etmişdi bu hadisə: Aaa necə oldu bəs?

Camal: Təyyarə ilə qəzaya uğradı. Tibbdə oxuyurdu. Dünya kimi

Kamal bilmirmiş kimi: Dünyadı baldızının adı?

Camal: Hə. Oda tibbdə oxuyur. Nişanlısı nəsə dərsi ilə bağlı Amerikaya getmişdi qayıdanda təyyara dənizə düşüb. Çox yaxşı oğlan idi. Mənədə pis təsir etdi ölümü.

Kamal: Hmm. Allah rəhmət etsin.

Fərdi isə həmişəki kimi klubda qızlarla vaxt keçirirdi. Yenə çox içmişdi. Hər qızı Dünya kimi görürdü. Bəli Fərdi Dünyanı sevirdi. Təbiikidə buna sevgi demək olarsa. Onun hiss etdiyi sadəcə maraq idi. Görək bu marağının sonu necə olacaq?
Artıq gecə düşmüşdü. Dünya və Damla öz otaqlarında yuxuya getdilər. Səhər açılmışdı artıq. Damla yuxudan oyanan