. Həqiqətəndə dadlı bişirmişdi Dünya.

Pərvin isə:" Mənim arvadım bu cür yemək bişirsə daha mən 100 kilo olaram."- demişdi.

Dünyanın beyni yenə Pərvinlə bağlı xatirələrlə dolmuşdu. Yeməyi zorla yeyib, söhbətlə fikrini dağıtmaq istəyirdi.

Səadət xanım: Bəyəndin qızım?

Dünya: Hə Səadət xala çox sağol. Hər şey əla idi.

Səadət xanım Dünyanın əlindən tutub: Qızım səndən bir şey xaiş edim. Mənə xala yox, nə olar ana de. Mənə artıq ana deyən yoxdu bilirsən. Nə olar qızım mənə ana de.

Səadət xanımın gözləri yaşarmışdı. Dünyanında həmçinin.

Səadət xanımın tutduğu əlini tutub: Yaxşı, ana.-deyib gülümsündü. Səadət xanımın necə sevindiyi gözlərindən bəlli idi. Bu an Yalçın bəy gəldi. Dünya ilə görüşüb süfrə başına keçdi.

Dünya: Mən vanna otağına qalxıb, əlimi yuyum. - deyib masadan qalxdı. Vanna otağından çıxdıqda isə istəmədən ayaqları onu Pərvinin otağına aparmışdı. Əlini qapının dəstəyinə atdı. Amma açmağa cəsarət etmirdi. Dərin bir nəfəs alıb qapının qolunu sıxdı və içəri daxil oldu. Otaq olduğu kimi qalmışdı. Heç bir dəyişiklik yox idi. Dünya nə etsin bilmirdi. Gözləri gedərək yaşla dolurdu. Gəlib qarderobun qarşısında dayandı. Qapını açdı. Hər yer Pərvin kimi qoxurdu. Qarderobdan Pərvinin köynəyini çıxarıb qucaqladı. Artıq ağlayırdı. Köynəyin qoxusunu içinə çəkdi. Köynək yuyulduğu üçün Pərvin kimi qoxmurdu. Pərvinin geymiş olduğu bir paltarını axtarmağa başladı. Axırki bir kostyumunu tapmışdı. Kostyumu qucaqlayıb ətirləri olan rəfə yaxınlaşdı. Sanki Pərvin yanında idi. Ətirlərinin içində Dünya ilə birlikdə seçdiyi ətiridə var idi. Sakit addımlarla gəlib yatağa uzandı. Yataqdanda Pərvinin ətri duyulurdu. Uzandığı yerdə ağlayaraq yuxuya getdi.

Səadət xanım: Bu qız harda qaldı. Qalxım bir baxım.

Səadət xanım vanna otağına baxdı. Dünya yox idi. Dünyanı axtararkən gözü Pərvinin otağına sataşdı. Qapısı açıq idi. Cəld addımlarla otağa daxil oldu. Qarderobun qapısı açıq idi. Dünya isə qucağında Pərvinin kostyumu yataqda yuxuya getmişdi.