• Bölüm 29.
•
• Kamal evə gəlib çatmışdı. Xüsusi bir sevinc var idi üzündə. Bunu Yasəmən xanımda hiss etmişdi.
•
• Yasəmən xanım: Oğlum xeyir olsun. Nəsə xəbər almısan deyəsən.
•
• Kamal: Xeyirdi ana xeyirdi. Tapdım axırki tapdım.
•
• Yasəmən xanım: Nəyi tapdın a bala?
•
• Kamal: Dünyanı tapdım.
•
• Yasəmən xanım: Dünyanı itirmişdinki?
•
• Kamal gülüb: Anaların ən şirini. O dünyanı demirəm Dünya- məzarlıqda gördüyüm qız.
•
• Yasəmən xanım: Sən hələdə orda qalmısan?
•
• Kamal: Ana mən heç ordan getmişdimki. O gündən bəri ağlımdadı elə. Nəysə ana sonra danışarıq- deyib otağa qalxdı.
• Telefonu götürüb Camala zəng etdi.
Kamal: Alo.
•
• Camal: Alo Kamal qardaşım necəsən?
•
• Kamal: Yaxşıyam sağol. Sən necəsən?
•
• Camal: Sağol məndə yaxşı.
•
• Kamal: Aysu, Fidan necədi?
•
• Camal: Çox sağol hamısı yaxşıdı. Yasəmən xala necədi?

Kamal: Oda yaxşıdı şükür. Səs-səmirin yox idi. Dedim mən zəng edib soruşum.

Camal: Hə biraz başım qarışıqdı. Vaxtın var bu gün bir çay içək?

Kamal: Hə əlbəttə var. Daha qardaşım istəyib vaxtım olmasada onun üçün ayıraram.

Camal gülüb: Yaxşı görşərik.

Zaman və məkanı danışıb telefonu söndürdülər.

Damla otaqda tək başına çox sıxılırdı. Sakitcə otaqdan çıxıb Dünyanın otağına daxil oldu. Dünya isə təzəcə yuxuya gedirdiki qapının səsinə oyandı.

Damla: Oy, bağışla oyatdım deyəsən.

Dünya: Yox keç gəl.

Damla: Otaqda otura bilmədim. Sıxıldım gəldim yanına.

Dünya: Hə yaxşı etdin. - Yatağın kənarına çəkilib, əli ilə boş yeri göstərdi: Gəl səndə uzan.

Damla onun yanına uzandı. Hər ikisi gözlərini tavana zilləyib nəsə düşünürdülər.

Damla səssizliyi pozdu: Nə düşünürsən?

Dünya: Bayaq yolda gördüyümüz oğlanı. Qəribə gəldi mənə.

Damla: Hə mənədə.

Dünya: Sən nə düşünürsən?

Damla: Səncə?

Dünya: Off Damla. Düşün düşün axırda dəli olacaqsan! Bəsdirdə. İndi o kim bilir kimlə əylənir. Sən ama..

Damlanın artıq gözləri yaşarmışdı.
Dünya səhv