Hüseyn. Səni onlardan ayırmıram,düşün məncə bu dediyimi! İndi mənim verəcəyim suallardan birinə cavab verməsən,ya yalan cavab versən başına gətirəcəklərimi özün düşün. Ölmək üçün Tanrıya dua edərsən. Anladınmı məni?
Atəşin heç danışmağına belə ehtiyac yox idi,qəzəbli baxışları belə İmranı elə qorxutmuşdu ki,Atəş sual vermədən danışmağa başladı.
İmran:- Günlüyü mən yazmışam! Hər şeyi mən yazmışam ora. Günlükdə yazılanlarla Şirinin əlaqəsi yox idi.
Aydan:- Niyə yalan danışırdınız keçən dəfə?
- Cinayət üstümə qalardı.
- İndi daha çox qalır. Biz axmaqmıyıq səncə? Həm qıza,həm anasına təcavüz et,qızın günlüyündə ona şər atacaq əxlaqsız şeylər yaz,toyda olmaya-olmaya şəkil çək,hələ üstəlik üstündən L_M yazısı çıxsın,bir də üstəgəl yalan danış və sonra günahsızam de. Üç yaşlı uşağa desən inanmaz buna.
Atəşin səbri tükənirdi.
Atəş:- Sənmi öldürmüsən?
İmran:- Yox,müqəddəs kitab haqqı yox.
- Sənin müqəddəs kitabınmı var? Nə yazır kitabında,qızlara şər at,kefini çəkmi yazıb? Mənə də günah qazandırırsan! Sənmisən qatil?
- Yox! Deyiləm! Mənim heç nədən xəbərim yoxdur.
- Məndən günah getdi. Bunu "Qara" otağa aparsınlar. Əməliyyat bitsin,Hüseynlə həll edərik.
- Amma...Qurban olum,dayanın,yox,yox!...

Böyük bir villanın qarşısı. Atəş komandası və polis dəstəsi ilə birgə ora gəlir.
Aytac:- Zakirin dediyi ünvan buradır?
Atəş:- Hə. Polislərə deyin,qızları tutub gətirsinlər. Mənə əsas Fərhad Bədəlov lazımdır. Qızlardan soruşacaq tək şey var,o da onun yeri.
Aydan:- Qızlar nə olacaq?
- Səncə?
- Komissarım,aralarında bu işə zor gücü ilə girənlər vardır.
- Onu araşdırmaq bizim işimiz deyil.
Qızları gətirirlər.
Polis:- Kızları getirdik komserim!
Hüseyn:- Türksənmi qardaş?
- Evet komserim.
- Həqiqətən iki dövlət,bir millətik qardaşım.
Sonra qızlardan birinə baxıb kədərli tərzdə deyir:
- Yazıq qızlar,yazıq qızlar,bu qədər gözəl qızsan,yaşasana adam kimi,nə qazandın burada? (Qızlardan birinə) Nə qazandın,de görüm.
Atəş:- Qızlar,sizə bir sualım var,mən bu