n mimkasız üzündən,mənimlə bağlı nə düşündüynü anlamaq olmurdu.
Buz dağından fərqsiz olsada,yanında huzur,rahatlıq vardı.Qəribə biri idi,tam aydınlaşdıra bilməsəm də sanki sirli,kəşf edilməyi gözləyən yönü vardı.
-Bəlkə qalxaq?-Danışlacaq bir şey qalmadığını düşünüb evə getməyitəklif etdim.
-Bəlkə əvvəl nəsə yeyək?
Bu fikir lap ürəyimcə olmuşdu,çünki çox acmışdım.Başımı razılıq menasında yellədim.Dəqiq bilirdim bu gun boynum qopacaq.
Ofsiantı çağırıb yeməkləri sifariş edərkən üzünü mənə tutdu.
-Xüsusi nəsə istəyirsən?
-Yox sağolun.
Yeməkləri gözləyərkən yenə sükut çokmüşdü araya.O,gözlərini fincana zilləyib dərin fikrə dalmışdı,fürsətdən istifadə edib onu incələməyə başladım.Səliqə ilə daranmış saçları,xəfif tüklü üzü həqiqətən çox yaraşıqlı idi.Çatılmış qaşları xüsusi yaraşıq verirdi,sanki gülsə yaraşığı itəcəkdi.Qəribə bir cazibə qüvvəsi vardı,gözlərimi çəkə bilmirdim.
-İncələmən bitdi?-İfadəsiz gözlərini üzümə zillədi.
Başımı əyib döşəməni süzdüm,niyə burda aralanmış yer yox idi.Girərdim ora və uzun zaman çıxmazdım.Elə bu an ofsiant yeməkləri getirərək məni bu utandığım vəziyyətdən qurtarmışdı.Ürəyimdə bol bol təşəkkür etdikdən sonra yeməyə başlamışdıq.Qaşıq çəngəllərin səsindən aydın olurdu ki,hər ikimiz çox