deyib arxama baxmadan evə doğru addımladım.
Yenə əsəblə,nə danışdığımı bilmədən söz demişdim.Bu qız mənim əsəblərimi tarıma çəkməyi necə bacarırdı bilmirəm amma hər dəfəsində fərqli söz vermiş oluram.İndidə "biz evlənirik" dedim off Allahım hansı ağılla dedim bunu,bəlkə heç adam istəmir? Mən nə etdim of Sənəm of,axmaqlıqda nömrə birsən.Özümü danlayaraq evə çatmışdım,qapını döyüb gözlədim.Yenə fikirlərim qarışmışdı,Aytən niyə qarşıma çıxdı ki,qarşılaşmasaq o sözü deməzdim.Bu iş olmasa bir ömür Aytənin dilindən düşməyəcəm bu da yetməz mehlədə məni biabır etmək üçün əlindən gələni edəcəyindən adım kimi əminəm.
-Sənəm yaxşısan?
Səsə başımı qaldırdığımda Səadət xalanın məni qəribə baxışlarla süzdüyünü gordüm.Qadın bayaqdan qapıda mənim deyinməmi izləyirmiş,hər halda dəli olduğmu düşünürdü.
-Yaxşıyam xala.Aşağıda yerə atılmış zibilləri gördüm ona söylənirəm.Qutuya atmaq ağır gəlir yerə atırlar.
Bəhanələr uydurmuşdum,Səadət xalanı üzmək istəmirdim.Əmin idim ki,Aytənin məni gördüynü desəydim üzüləcəkdi.
-Danış görüm necə kecdi?
-Nəbilim xala yaxşı oğlandı,danışdıq görək nə qərar verecək-mətbəxə keçərkən fikirlərimi çatdırdım.
-Necə yəni nə qərar verəcək...Qərar verib ki görüşə çağırıb.Sən bəyəndinmi onu de mənə.
-Yaxşıdı...Bəyəndim-deyib otağıma keçdim.
Beyinimdə bu gün yaşadıqlarımı analiz etməyə başladım.Əgər razı olsam bunu Aytənin sözlərinə görə yox,bəyəndiyim üçün qəbul edəcəkdim.Görəsən o,nə düşünür? Bu an onun beynində olmağı,düşüncələrini oxumağı çox istəyirdim...
Səhər oyanıb yataqda oturaq vəziyyət aldım.Dizlərimi qarnıma doğru çəkərək düşüncələrə dalmışdım.Beynim o qədər məşğul idi ki,çalan telefon səsinə güclə özümü toplayıb baxdım.O,idi...Yuxu gormürdüm zəng edən Azər idi.Aparatı qulağıma yaxınlaşdırıb titrək səslə dilləndim.
-Alo
-Sabahın xeyir Sənəm.
-Sabahınız xeyir.
-Oyatmadım inşAllah?
-Yox oyaq idim buyurun,
-Anam və Gülçin,yəni bacım səninlə tanış olmağı çox istəyir.Ailənizlə tanış olmadan evinizə gəlmək istəmirlər,başqa yerə də mən