MƏNİMSƏN

Afaq.Q

Bölüm 3. Biz evlənirik.


Evə dönərkən nə qədər tək dönmək istəsəmdə buz parçası izin verməmişdi,utana sıxıla keçib arxada oturdum.Yenə səssizlik höküm sürürdü,arada güzgüdə məni süzdüyünü hiss edirdim,o an ürəyim yerindən çıxacaqmış kimi döyünürdü.
Radioda çalınan lirik mahnı ilə,fikirlərim qarışırdı.Başımı pəncərəyə söykəyib nə qərar verəcəyim haqqında düşünməyə başladım.Azərdən xoşum gəlmişdi...Xəyallarımdakından fərqli idi,hər zaman şən,deyib gülən,həyat dolu birini xəyal edərdim,Azər isə bunun tam əksi idi amma bir qüvvə çəkirdi onu mənə.Qismətə inanan biri idim ona görə bu olanların alın yazısı olduğnu düşünürdüm.Düşüncələr içərisində,binamızın yaxınlığındakı dayanacağa çatmışdıq.
-Telefon nömrəni mənə ver,mənimkini də qeyd et.
Görəsən bu adam hərkəsləmi bucür danışır yoxsa tək mənəmi emr verir.Nömrə alış verişindən sonra maşından enib qapımı açması və mənim binaya çatmağımı gözləməsi xoşuma gəlmiş,üzümdə gülümsəmə yaratmışdı.
-Ooo kimləri görürəm.
Eşitdiyim səsə başımı qaldırdığım da Aytənin 32 dişi ilə qarşılaşdım.Bir bu çatmırdı,yaxşı deyiblər keçinin sevmədiyi ot burnunun dibində bitərmiş.Aytən aralıda dayanan Azəri və məni mənalı bir baxışla süzüb kinayə ilə gülümsədi.
-Məhəllənin namus təmsilçisi Sənəm xanıma baxın hələ...Nə oldu mənə əxlaq dərsi verirdin amma özün onun bunun maşınında gəzirsən yoxsa mənə dediyin sözə görə yaraşıqlı oğlan ovuna çıxmısan?-Azərə baxaraq-amma deyim ki,bacarmısan.Yoxsa sən bu yaraşıqlının sənlə evlənəcəyinimi düşünürsən?-Deyib qəh qəhələrər boğuldu.
Üzümə suni təbəssüm yerləşdirib Azərə tərəf döndüm,o isə hər şeyin yolunda olduğnu düşünüb maşına minərək uzaqlaşdı.
-Niyə göndərdin ki,gələrdi tanış olardıq.
Susmurdu...
-Aytən indi çox yorğunam.Sənin axmaq fikirlərini sonra dinliyərəm.
-Oo səni çoxmu yorub?
Allahım bu qız nə yeyib içir,nə ilə qidalanır görəsən.
-Aytənnn...-səsim olduqca sərt çıxmışdı-danışığını bil.O,mənim gələcək həyat yoldaşımdı başa düşdün? Biz evlənirik.
Sözümü