n nifrətdi.O,susub gözlərini pəncərəyə zilləmişdi,mən isə bu mövzuyu açdığım üçün özümü danlayırdım.
-Başqa nəsə istəyirsiz?
Onlar sadəcə ofisiant yox eyni zaman da bizi çetin anlarımızdan qurtaran mələklər idi hansı ki,indi məni də qurtarmışdı.Ürəyimdə ona etdiyim təşəkkürlərin sayı hesabı yox idi.Azər baxışların pəncərədən çəkib ofisanta yönəltdi.
-Menyu gətirin zəhmət olmasa.
Deyəsən fikri yayınırdı,daha da yayındırmaq üçün yeni mövzü açmalı idim amma nə?
-Həkimliyi çox sevirsiz?
"Of Sənəm gələndə ağlını niyə gətirmədin ki,keçən gün dedi axı sənətimi sevirəm deyə"
-Hər kəsin uşaqlıqdan xeyalı olur,hansısa bir peşənin sahibi olma xeyalı.Cərrahlıq mənim uşaqlıq xeyalımdı.
-Müəllimə olmaq da mənim xəyalım olub.
-Nə əcəb işləmirsən?
-Alınmadı.
Nə isə ki mövzu dəyişmişdi.Yeməkləri gözləyərkən bir anda Azər gözlərini üzümə zillədi.
-Sevdiyin olubmu?
Heç nə yeməməyimə baxmayaraq,böyük bir tikə boğazımda qalmışdı.Bu sual hardan çıxdı?
-Yox olmuyub.Bəs sizin?
-Olub.
İkinci şok...Bunu eşitməyə tam olaraq hazır deyildim amma buna baxmayaraq sualımı ünvanladım.
-Bəs Nə...Niyə ayrı...Ayrıldız?-Səsim niyə titrəyirdi bilmirəm,içimdə daha əvvəl duymadığım bir hiss baş qaldırmışdı,əsəb qarışıq bir hiss.Kimə və niyə əsəbi idim bilmirdim.
-Xəyanət...Anamdan sonra o,da xəyanət etdi.
Sakitcə başımı əydim...Mənə görə xəyanət əsla əff olunmayacaq bir şey idi.Azər gözlərini pəncərəyə zilləyib fikirlərə dalmışdı.Mən isə ona xəyanət edən iki qadını düşünürdüm.Heç nə səbəbsiz deyil,bu sözün həqiqət olduğunu bu gün daha dəqiq anladım.Azərin bu sərtliyinin səbəbi hər iki qadın tərəfindən aldığı xəyanət zərbəsi imiş.Bu çox üzücü idi,onun nələr yaşadığını tam olaraq anlamasam da başa düşə bilirdim,üzünə yansıyan sərtlik qəlbinin qırıqları idi.Nədənsə onu belə,pərişan gördükcə qəlbim parçalanırdı.Əlimi uzadıb yavaşca əlinə toxumduğum zaman irkilmiş gözlərini mənə zillədi.Bəlli idi ki,bu toxunuşu gözləmirdi,heç mən özümdə gözləmirdim.Tez əlimi geri çəkib baxışlarımı yerə