dikdim.Bu an mənim "qurtarıcı mələk" adlandırdığım ofisiant yeməkləri gətirmişdi.
-Yeməklər çox dadlı görünür sizcə də elə deyil?
Verdiyim suala xəfif təbəssüm edərək başını yellədi,anlamışdı onun fikrini yayındırmaq üçün dediyimi.Ən azından təbəssüm etdi,pis nəticə deyildi.
-Elədi.
Hər ikimiz fikirnizi yeməklərə yönəltmişdik.Ümid edirdim ki,Azər az əvvəl ki,bədbinliyini üzərindən atıb,ümid edirdim çünki başımı qaldırıb üzünə baxa bilmirdim,buna cəsarətim çatmırdı.
Yeməklər bitmişdi artıq.
-İstəyirsən dəniz kənarında bir az gəzək?
Azərin təklifi ürəyimcə olmuşdu,eşitdiklərimdən sonra hava almağa ehtiyacım var idi.Ayağa qalxıb irəliləmək istərkən ayağım büdrədi və bir quş kimi süzüldüyümü hiss etdim.İndi yəqin hərkəs mənə gülür.Allahım bu anı yaşamaqdansa ölsəydim...Bərk sıxdığım göz qapaqlarımı yavaşca qaldırıb ətrafı süzdüm.Yıxılmamışdım...Aman tanrım Azər bir supermen ədası ilə belimdən tutub məni biabır olmaqdan qurtarmışdı.Gözlərini üzüm də gəzdirdikcə nəfəs almağım çətinləşirdi.Təkcə hind filmlərində ki,kimi külək əksik idi.
-Xanım yaxşısız?
Eyni ofisiant...Romantikanı məhv etmişdi.
-Bu dəfə olmadı-tessüflə baxdım ofisianta
-Nə?
Azər və ofisiant sual dolu baxışlarını üzümdə gəzdirdikcə,sözü səsli dediymi anladım.
-Şey...Yəni olmadı...Olmadı heçnə yaxşıyam.
Özümü restorantdan çölə necə atdığımı belə bilmədim.Azəri gözləmədən dənizə doğru addımladım.Sərin külək üzümə vurduqca sanki yuxudan oyanırdım.Bir qədər getdikdən sonra köhnə oturacağa yaxınlaşıb oturdum.Bayaq yaşadığım utancdanmı,öyrəndiklərimdənmi bilmirəm gözlərim dolmuşdu.Duyduğum ətirdən Azərin yanımda əyləşdiyini hiss etdim.Səssizcə dənizi izləyirdik.Özümü çox yorğun hiss edirdim,bu an tək istəyim yorğana bürünüb yatmaq idi,baxmayaraq ki,sentyabr ayındaydıq.Niyə belə olduğumu bilmirdim,əhvalım tamam korlanmış,səssizliyə qərq olmuşdum.Bu halımı Azər də hiss etmişdi.
-Nə oldu birdən birə?
-Bilmirəm.
-Yəqin öyrəndiklərin indi tesir edir.
Səsində ki,istehza məni oyadırdı elə