i gözləyirəm.
Hər zamanki kimi sözünü deyib söndürmüşdü.İndi nə edəcəkdim? Nədənsə içimdə qorxu yaranmışdı,sanki danışmaqdan, eşidəcəklərimdən qorxurdum.
Hazırlaşıb Səadət xalaya hara gedəcəyimi bildirdikdən sonra evdən çıxdım.Dayanacağa doğru addımladıqca yaşananlar film lenti kimi gözlərimin önündən keçirdi.Görəsən nə danışacaqdı? Yəqin ki bu münasibəti sonlandırmaq istəyəcək,düşündükcə içim sıxılırdı.Dayanacağa çatdığımda,Azərin maşına söykənib gözlədiyini gördüm,pərişan görüntüsü düşündüklərimi təsdiqləyirdi.Hər zaman səliqəli olan adam,indi dağınıq saçları və səliqəsiz geyimi ilə diqqət çəkirdi.Onun bu halına məyus olsam da hislərimi cilovlayıb yaxınlaşdım.
-Salam,
-Salam necəsən?
-Yaxşıyam siz...Yəni sən?
-Bilmirəm...Maşına keçək hava soyuqdu.
Keçib maşına əyləşdik,içkili olduğu hər halından bəlli idi...Yenə səssizlik idi,heç sevmirdim bu səssizliyi sanki olacaqların xəbərçisi idi.
-Sənəm mən nə deyim,sözə ilk haradan başlayım bilmirəm.
Nəhayət ki,Azər səssizliyi pozub sözə başlamışdı.
-Başından başla.
Yenə dilimi dinc qoya bilməyib dillənmişdim.Ba
şımı əyib barmaqlarımla oynayırdım,o isə sükanı sıxırdı.Üzünə baxmasam da gərginliyini hiss edirdim.
-Keçən gün yaşanalar üçün üzr istəyirəm,mən donmuşdum sanki səni qoruya bilmədim.
-Ona görə də onlar məni istədikləri kimi təhqir edə bildilər.
-Məni bağışlamayacağını bilirəm.İnan mənə günlərdir özümə gələ bilmirəm.
-Bunun üçün zamana,onların mənə dediklərini həzm etməyə ehtyacım var.
-Başqalarının sənin haqqında,xarici görünüşün haqqında dedikləri mənə maraqlı deyil...O gün bacara bilmədim amma bundan sonra səni qoruyacağımdan əmin ola bilərsən.
-Bəs məzarlıqda dediklərin?
-Onlar mənim düşüncəmdi...Mənim uşaqlığıma dair xatırladığım tək şey,anamın gedişidi.Anam gözəl qadın idi,atam hər zaman gözəl qadınlar sadiq qalmağı bacarmır deyirdi.İlk başlar da bu mənə absurd fikir kimi gəlirdi.Daha sonra universitet zamanı Əfsanə ilə tanış oldum,onu tanıdıqca atam yanılır,bütün qadınlar əsasən də gözəl