ə düşünməli idim və nə deməli idim heç bilmirdim,bu olanları analiz etməyə gücüm yox idi.
-Biz bunları ən başda danışmalı idik.
-Bilirəm amma mən başlarda sənə heç güvənmirdim,digərləri kimi olduğunu düşünürdüm.Artıq fərqli olduğunu bilirəm,kim istəməz ki həyatında sənin dostu olsun...
Hiss edirdim ki,maşın,dayanacaqda duran insanlar ümumiyyətlə hər şey fırlanır.Bu nə idi belə? Dünya bu qədərmi bərk fırlanırdı?
-Dost???-Güclə hətta titrəyərək sualımı ünvanladım.
-Bəli dost.Sənəm mən sevgi adlanan hissi lüğətimdən çıxarmışam.Ona görədə sənə qarşı dürüst olacam.Sənə sevgi vəd etmirəm,dürüstlük və dostluq vəd edirəm.
Zarafat sevmədiyini bilməsə idim,zarafat etdiyini düşünərdim.Çirkin ola bilərəm amma məndə bir qadınam və sevilmək mənim də haqqımdı.Təssüf
lə başımı yelləyib maşından endim.Arxamca səsləndiyini eşitsəm də eşitməməzlikdən gəlib sadəcə addımlayırdım.Binaya daxil olub lifti basmadan bir neçə pilləkan qalxdım.Evə bir mərtəbə qalmış ayaqlarım məni daşımaqdan imtina etmiş,olduğum yerə çökmüşdüm.Adam açıq-açıq məni sevməyəcəyini demişdi,çox pis təsir etmişdi.Düzdü Leyli Məcnun olacağımızı gözləmirdim amma buda ağır gəlmişdi.Niyə bu qədər təsir etmişdi bilmirəm.Sevilməyi istəmək günah deyildi ki?
Çiynimdən tutan əli hiss edib başımı qaldırdım.
-Aytən? Sən burda neynirsən?
-Aptekdən gəlirəm.Əsas sən nə edirsən burda? Səninkini gördüm dayanacaq da.Ordan gəlirsən?
-Hə...Bilirsən o məni heç vaxt sevməyəcəyini dedi,heç vaxt qəlbinin sahibi ola bilməyəcəm.
Ətrafa yayılan qəh qəhə səsləri ilə sanki yuxudan ayıldım.Qarşımda durub gülən insanın Aytən olduğunun və dediklərimin o an fərqinə varmışdım.Heç bir söz demədən irələməyə başladım.
-Sənəm-Aytənin səsinə geri dönmədən olduğum yerdə dayandım-Bilirsən səni niyə sevmirəm?çünki hər şeyin yerini bilirsen,hər dərdin öhdəsindən gəlirsən,güclüsən.Əminəm ki,o adamı özünə aşiq etməyi bacaracaqsan yetər ki istə.
Aytən sözünü bitirib evlərinə daxil olmuşdu,mən isə arxasından baxa qalmışdım.Burda deyiblər dəlidən