idi.
Azər kişi soruşdu:
- Necə işçi? Mən dil zad bilmirəm haa, özüdə ailəni qoyub gedən deyiləm.
- Yox! Yox! Azər dayı, ailəni qoyub getmək lazım deyil, dil də lazım deyil. Onun başı xarabdı. Dəlidi bir az. Ağlı çatmır, Amma çox varlıdı. İsveçrə bankında milyarda yaxın pulu var. Böyük bir sarayda yaşayır, yüzdən çox kompaniyası var. Sadəcə ona bir nəfər adam lazımdı. Yaşı, cinsi, dili, milləti fərq etməz.
- Nə işdi ki bu belə? – deyib kişi təəccübləndi.
- Azər dayı, o milyonerin iti var idi. Çox sevdiyi bir it idi. Ailəsi yoxdur, heç kəsi yoxdu qoca bir kişidi. Amma itini dünyalar qədər sevirdi. Bu yaxınlarda iti evdən qaçıb maşın təkərləri altda əzilib öldü. Iti öləndən kişi özünə glə bilmir. Indi də o bir nəfər adam istəyir, sadəcə onun evində ona itini xatırlatsın. Tənhalığını paylaşa bilsin. Sadəcə bircə gün. Bircə günlük evində olsun.
- Necə yəni itini xatırlatsın, necə yəni bircə gün?
Kişi fikrə getdi. Mən susub sakitcə əlavə etdim. Bu dəfə pıçıltı ilə:
- Azər dayı, 650 000 manat verir. Bircə gün onun evində itinin zəncirini boğazına taxmaq üçün. Şərti belədir ki, həmin adam danışmamalıdı, itin zəncirində gəzməlidir. Itin yatdığı otağda yatmalıdır. Azər dayı mən onun itinin yatdığı yeri görmüşəm, Allaha and olsun heç biz həyatımızda elə rahat yer görməmişik.
Azər kişi qızardı bozardı, az qaldı məni söyüb evdən qovsun. Onda əlimi onun əllərinə atıb dedim:
- Azər dayı, qurban sənə bir dəqiqə fikirləş. Bunu heç kəs bilmir, o özü də gizli saxlayır bu xəbəri, Mənə də ordan onca min versən dilim qıfıl olacaq. Özün də məni tanıyırsan. Heç kimə pisliyim dəyməyib. Sən bizim nəsilin ən hörmətli adamısan. Bax ona görə bunu sənə deyirəm. O qədər cındır-mındır var buna razı olacaq. Amma niyə onlar bir günə yarım milyon pul qazansın sən yenə qalasan ehtiyyac içində. Mən özüm istəyirdim razılaşım. Amma milyoer mənə dedi ki, olmaz. Məni tanıyır- bu onu sakitləşdirməyəcək, itini xatırlatmayacaq. Ona tanımadığı adam lazımdı. Gicdi dəə, Azər dayı başdan xarabdı,