Bir gün qədəhə
şərab süzdüm, içmək
istəyirdim. Ancaq qızım
toxunaraq, onu yerə dağıtdı.
Sanki ona bunu etdirən Allah
idi... Fatimə böyüyürdü. 3
yaşına çatdı. Ancaq çox
yaşamadı. Elə 3 yaşında ikən
Allahın dərgahına qovuşdu…
Qızım oldukdən sonra
veziyyətim əvvəlkindən də
betər oldu. Artıq
ətrafımdakılaraqarşı hədsiz
səbirsiz olmuşdum. Hər şey
get-gedə pisləşirdi. Şeytan
dayanmadan mənimlə
oynayırdı. Bir gun mənə
yaxınlaşdı və vəsvəsə verdi:
"Sən bu gun elə içməli, elə
sərxoş olmalısan ki, heç ayaq
ustə durmağa taqətin
qalmasın”… Elə də oldu. Bütün
gecəni şərab içməklə
keçirdim. Hətta elə bir
vəziyyətə düşdüm ki, məni
yalnız bu sərxoşluqdan uzun
və dərin yuxular xilas edə
bilərdi. Yuxuya getdim.
Yuxularım bir-birini əvəz
edirdi. Ancaq gördüyüm
sonuncu yuxu çox dəhşətli
idi... Yuxumda məhşər
ayağında idim. Bütün insanlar
dəstə-dəstə hesab verməyə
axışırdılar. Mən də həmin
insanların arasında idim...
Kimsə insanlara səslənirdi:
"Ey filankəs! Haydı, Allaha
hesab verməyə...”. Çağrılan
kəslərin simaları qorxudan
qaralmışdı. Bir çox insan
sorğu-suala çağrıldı…
Nəhayət növbə mənə gəldi;
həmin səs məni çağırırdı.
"Haydı, Allaha hesab verməyə
tələs!” Ətrafıma nəzər saldım.
Bayaqkı insan izdihamından
əsər-əlamət qalmamışdı.
Qiyamət günü... Məhşər yeri
bom-boş qalmışdı… Elə bu an
qarşımda siçovula oxşar bir
canlı gördüm. Olduqca böyük
və qorxunc idi… Birdən siçovul
mənə hücum etdi. Özümü
müdafiə etmək üçün qaçmağa
başladım. Qaçarkən yolda
qarşıma bədəncə zəif bir qoca
çıxdı. Ondan kömək etməsini
istədim. Qoca ah-nalə
çəkərək səsləndi: "Oğlum,
mən güczüz bir adamam. Səni
bu heyvandan xilas etməyə
gücüm yetməz. Ancaq bu
istiqamətdə hərəkət etsən,
ola bilsin ki, xilas olarsan”…
Qocanın dediyi istiqamətə
qaçdım. Siçovul hələ də
arxamca qaçırdı. Qarşımda
cəhənnəm atəşini gördüm.
Sifətimdə alovun istisini hiss
etdim... Sıxışıb qalmışdım. Nə
edəcəyimi bilmirdim. Öz-
özümə dedim: "Cəhənnəm
oduna düşməklə