ə gedir" "Sənəmi aldığına görə bəlkə oğlan da nəsə prablem var".Onları qınamırdım,qeybət insanların qanına işləyib.Öz yaşayışı,öz həyatı ilə maraqlanan insan az idi bu cəmiyyətdə.
-Xoş gəlmisiz.
Hərkəslə görüşüb ən son bibimə yaxınlaşdım.
-Necəsiz bibi?
-Yaxşıyam qızım.Axır ki,sənin xeyir işini görmək nəsib oldu.
Bibimin sözü normal sözmüş kimi gülümsəyib otaqdan çıxdım.Qızlar mətbəxə toplanmışdı,onl
arla da görüşüb masaya əyləşdim.
-Sənəm oğlan necə oğlandı?
-Deyirlər həm çox yaraşıqlı,həmdə imkanlıdı?
-Harda tanış oldun?
-Bəxtəvərsən ee
Boğulurdum...Telefonun çalması sanki məni ölümün caynağından qurtarmışdı.Zəng vurana təşəkkür edə edə otaqdan çıxdım.
-Allah çirkin şansı versin.
Bibim qızının sözünə gözüm dolsa da təssüflə başımı yelləyib otağa keçdim.Zəng vuran Gülçin idi,salona getmək üçün gəldiklərini,aşağıda gözlədiklərini bildirmişdi.Hazırlaşıb səssizcə evdən çıxdım.Qohumlarım haqqımda rahatca,bucür iyrənc ifadələr səsləndirirsə başqasından nə gözləyəsən.
Aşağı enib Gülçinlə görüşdükdən sonra maşına əyləşdim.Hər zaman olduğu kimi Azər yenə buzdan fərqlənməyən görüntüsü ilə,maşını idarə edirdi.Arada güzgüdən baxdığını hiss etsəm də,mən baxmamağa çalışırdım çünki dünən axşam olanları hələ həzm etməmişdim,edə biləcəyimi də düşünmürdüm.Vecsiz duruşundan belə çıxırdı ki,Azər heç nə xatırlamır ya da onun üçün xatırlanmağa belə dəymirdim.
Buna görə qohumlarım mənə bəxtəvər deyirdi? Məni sevməyən biri üçün? Düşündükcə gözlərim dolurdu.
-Çatdıq.
Gülçinin səsinə fikirlərimdən ayılıb özümü ələ aldım.
-İşiniz bitəndə sürücüyə zəng vur gəlib aparsın.
Azər soyuq səsi ilə Gülçinə əmrini verib,maşına minərək uzaqlaşdı.Biz isə Nəzakət xanım və Gülçinin daimi müştərisi olduğu salona daxil olduq.Salonun işçiləri mənə təccüblə baxsalar da,Azər Qarayevin nişanlısına qarşı hörmətsizlik etmək istəməyib canla başla işlərini görməyə çalışırdılar.Saç düzümü və makyaj bitdikdə güzgüyə baxıb özümü tanımağa çalışırdım.Həqi
qətən işlərini peşakarcasna yerinə