ı halıma gülürdüm.Dəli olmağımın isbatı...Başımı pəncərəyə söykəyib,özümü axışa təslim etmişdim,nə olacaqsa olacaq.
Məkana çatıb içəri daxil olduq.Elnar Xəlilov-Məcnun mahnısı altında ilk rəqsimizi etdikdən sonra,üzük taxma mərasimi üçün yerimizə keçdik.Üzükləri Azərin atası Cavanşir bəy taxıb xoşbəxtlik dilədi...Yerimizə keçib oturduqdan sonra barmağıma baxdım.Üzük mənə görə,evlilik yolundakı andın rəmzi idi.Başımı çevirib Azərə baxdım,olduqca gərgin görünür və tez tez iş yoldaşlarının olduğu tərəfə sərt baxışlar atırdı.Anladığım qədəri ilə nəsə yolunda getmirdi,ona görə belə gərilmişdi.Nə baş verdiyi haqda bir fikrim yox idi,soruşmaq üçün yavaşca ona tərəf əyildim.
-Nəsə olub?
İfadəsiz baxışlarını üzümə zillədi.
-Heçnə olmuyub.
Gecə boyu Azərlə tək dialoqumuz bu olmuşdu...Hərkəs rəqs edib eylənirdi,tək əylənməyən gecənin səbəbkarları olan biz idik.Nəhayət mərasim bitmiş hər kəs dağlışmışdı.Azər məni evə gətirərkən yol boyu yenə səssiz idi,evə çatıb maşından endiyim zaman eşitdiyim cümlə məni çox sevindirmişdi.
-Sənəm bu gecə çox gözəl görünürdün,don həqiqətən yaraşıb.
Azər uzaqlaşdıqdan sonra,evə qalxıb içəri daxil oldum.Bibimgil mətbəxə toplaşıb gecəni "müzakirə" edirdilər.
-Sənəm gəl bura,
-Yorğunam bibi.
Sözümü deyib otağa keçdim.Onsuzda bu gün çox şey yaşamışdım,bibimin iynəli sözlərini qaldıracaq gücə sahib deyildim.Üstümü dəyişib yatağa uzanaraq özümü yuxuya təslim