MƏNİMSƏN
Afaq.Q
Bölüm 7 . Yeni qərar.
Ağır addımlarla evə qalxıb,birbaşa otağıma keçərək qapını bağladım.Heç nə düşünmək istmirdim sadəcə yatmaq və oyandığımda bütün yaşadıqlarımı,bu gecə eşitdiklərimi unutmuş olmaq istəyirdim.Telefonun dayanmadan çalması ilə özümü ələ alıb qulağıma yaxınlaşdırdım.
-Alo,
-Can alo.
-Dayı...
Dayımın səsini eşitməyim ilə gözlərimin dolmağı bir oldu.Dayım bu həyatda məni canı qədər sevən,atamdan sonra bəlkə də ikinci kişi idi.Yatağa oturub ağlamamaq üçün özümü sıxırdım.
-Necəsən mənim Çiçək balam?
Dayımın sözü üzümdə təbəssüm yaratmışdı.Uşaq
lıqdan ana qohumlarım məni Çiçək deyə çağırırdılar çünki anam adımı Çiçək qoymaq istəmiş lakin atamın istəyi ilə,nənəsinin adı olan Sənəmi qoyublar.Buna baxmayaraq ana qohumlarımın məni hələ də Çiçək çağırmaları mənə xoş gəlirdi çünki o ad anamdan yadigar idi.
-Dayı mən yaxşıyam siz necəsiz?
-Sabah yanında ola bilmyəcəm,buna görə üzülürəm.
Dayım müalicə üçün ölkə xaricində idi.
-Əsas sizin sağlığınızdı dayı,məndə çox istərdim yanımda olasız amma nə edək? Qismət.
-Çiçək balam,sən bacımın yadigarısan.Əminəm ki,Şahnaz(anam) yaşasaydı bugün çox xoşbəxt olardı çünki onun Çiçəyi evlilik yolunda ilk adımını atır.İndi yəqin ki,anan xoşbəxtliyini görür və ruhu şaddır.Mənimdə içim rahatdı,Afiq oğlanın ailəsi haqqında danışdı,yaxşı ailə olduqlarını dedi.Səndən yana heç şübhəm yoxdu,bilirəm ki getdiyin yerdə sevgi qazanacaqsan.Söz verirəm toyuna kimi sağalıb yanında olacam,onsuz şad xəbərini eşidib daha da gümrahlaşdım. Xoşbəxt ol Çiçək balam.
-Sağolun dayı
Zorla sözümü deyib telefonu söndürdüm və günlərdir içimdə yığılıb qalan göz yaşlarımı sərbəst buraxdım.Hönkürərək içimdə yığılıb qalan əsəbi,ağrı acını çölə atmağa çalırdım.Bir saata yaxın vaxt ötmüşdü və mən nəhayət ki,sakitləşməyi bacarmışdım.İndi nə edəcəkdim? Bu işi necə ləğv edəcəkdim? Bir yandan Azərin sözləri,bir yandan dayımın dedikləri sanki,bir tələyə düşmüşdüm xilas ola bilmirdim.Çırpındıqca daha da dərinə batırdım.Bir qərara