$
"Yanağından yaş axa-axa şamları yandırdı" - Atası dənizdə batan körpənin dəhşətli hekayəsi
"Yanağından yaş axa-axa şamları yandırdı" - Atası dənizdə batan körpənin dəhşətli hekayəsiHekayə "Günəşli" yatağındakı faciədə həyatlarını itirmiş neftçilərə və onların ailələrinə ithaf edilir…

Bir həftə öncə 12 yaşı tamam olmuşdu. 12-ci yaşında tortun üzərindəki şamları üfürərək gözlərini yumub nələrisə arzulamışdı. Onunla Allah arasında qısa bir dialoq olmuşdu. Tortun ilk dilimini də həyatda hər kəsdən çox sevdiyi atasına dadızdırmışdı.

- Oğlum, bəs deməyəcəksən, nə arzuladın?

- Ata, sənin kimi güclü və qorxusuz olmağı.

- Kim deyir ki, mənim qorxum yoxdur.

- Nə? Ata, sən nədən qorxursan ki? Sənin nədənsə qorxduğuna inanmıram.

O an anası əlində aş otağa daxil oldu. Söhbət dəyişdi, ata-balanın fikri də bayaqkı dialoqdan yayındı. Onun sualı cavabsız qaldı.

Ertəsi gün atası işinə - dənizə - neft şəhərinə getdi. Yenə 15 günlük ayrılıq olacaqdı. Ağlı kəsəndən bəri bu qısa ayrılıqları çox yaşamışdı. Amma hər şeydə olduğu kimi, bu təkrarçılıq onun üçün adiləşməmişdi. Hər dəfəsində eyni həyəcan, eyni qorxu, eyni maraqla atasını və onun danışacağı əhvalatları həsrətlə gözləyirdi.

Atası hər dəfə dənizdə olan fırtınalardan danışanda onun canına vahimə düşürdü. Eşitdiyi hər sözü canlandırıb hadisənin real iştirakçısına çevrilirdi. Beləcə, atası danışdığı bu çətinliklər, bu vahiməli mənzərələr fonunda onun gözündə daha əzəmətli, daha qorxusuz və daha güclü görünürdü. Atasına vurğunluğu, ona bənzəmək istəyi günbəgün artırdı, içində böyüyürdü.

Doğum günündən üç gün keçmişdi. Adəti üzrə, yuxudan duran kimi təqvimi götürdü. Onu atasından ayıran daha bir günün üstündən xətt çəkdi. 12 gün qalırdı. Yuyunduqdan sonra səhər yeməyini yeyib məktəbə gedəcəkdi. Zəng gəldi, anası telefona cavab verər-verməz ağzından bir kəlmə çıxdı: "YOX!" Sonra ağlayaraq onun üstünə qaçdı və bərk-bərk qucaqlayıb hıçqırdı.

O isə hələ də nə baş verdiyindən xəbərsiz və çaşqın idi.

-