m bununla razılaşmayıb bir neçə parça əşya və yataq dəsti alaraq göndərmişdi.Toy
dan sonra Azərin şəxsi evində yaşayacaqdıq,ona görə evə əşyalarımı yerləşdirməyə özüm getmişdim çünki yaşayaçağım evi görmək istəmişdim.Təmiri təzə bitən 4 otaqlı ev,olduqca rahat idi.Geniş pəncərələrində içəri bol işıq girirdi,nə deyiblər "günəş girməyən evə həkim girər" Evdə sanki huzur vardı,bəlkə də burda Azər ilə bərabər yaşayacağım fikri mənə huzur verirdi.
Təmizliyi bitirdikdən sonra Səadət xala və məni evə Azər aparacaqdı.Çox yorulmuşduq amma dəymişdi,hər şey tam istədiyim kimi olmuşdu...
Evə çatdığımızda uzaqdan binanın həyətində tanış sima görüb həyəcanlanmışdım.Maşın dayanar dayanmaz,aşağı enib qaçaraq qollarımı boynuna doladım.
-Dayı,
-Aycan Çiçək balam.
-Çox şükür sizi ayaqda gördüm.
-Demişdim axı toyunda yanında olacam.
Azərə tərəf döndüyümdə,sərt baxışlarını görüb etdiyimin səhv olduğunu anladım.Başımı əyərək dilləndim.
-Dayı tanış olun,nişanlım Azər-Üzümü dayıma tutub gülümsəyərək davam etdim-Dayım Şamil.
Dayım Azərin uzatdığı əli sıxıb mehriban nəzərlərlə süzdü.
-Çiçək mənim gözümün nurudu.Əgər onu incitsən qarşında Afiqdən əvvəl məni tapacaqsan.
Şirin dillə edilə xəbərdarlıq Azərin üzündə gülümsəmə yaratmışdı.
Dayım evə doğru addımlarkən Azər mənə yaxınlaşdı.
-Sənin adın Sənəm deyil?
-Sənəmdi...Anam Çiçək qoymaq istəyib amma olmayıb.Ona görə ana qohumlarım məni Çiçək çağırır.
Evə daxil olub,üstümü dəyişdirdikdən sonra mətbəxə keçdim.Bu gün sevincli günlərimdən biri idi,dayımı sağlam ayaqda görmək məni çox sevindirmişdi.Süfrəni açıb bərabər masaya əyləşdik.Azər ilk dəfə mənim hazırladığım yeməyi yeyəcəkdi,ev tapşırığına müəlliməsindən nə qiymət alacağını gözləyən uşaq kimi həyəcanlı idim.Azər bir az yedikdən sonra Səadət xalaya baxıb dilləndi.
-Dolma çox dadlıdı,əlinizə sağlıq.
-Nuş olsun oğlum amma Sənəm hazırlayıb.
Azər baxışlarını mənə çevirdi.Yenə eyni heyran baxışları üzərimdə hiss etdikcə əlim ayağım dolaşırdı.Əlimdə ki,çəngəli yerə