ə demədən qalxıb evi tərk etdi.
Açıq söhbət etdiyim üçün,içim rahat idi.Günlərdir bu mövzu haqqında düşünürdüm və necə dilə gətirəcəyimi bilmirdim. Bunun üçün Azər özü şərait yaratmış,məndə düşüncələrimi dilə gətirmişdim,amma yenədə içimdə bir yer göynəyirdi.Azərin dediyi hər yaxşı söz məni göyün yeddinci qatına qaldırdığı kimi,xoşa gəlməyən sözü isə yerə çırpırdı.Otağıma keçib yatağın yanında yerə çökərək ağlamağa başladım.Ürəyim
də təzə cücərməyə başlan sevgi toxumları getdikcə canımı yandırırdı.Mən özümdə bilmədən getdikcə buz parçası dediyim adama aşiq olurdum...
Bugün toyumuz idi...O gündən bəri Azərlə görüşməmişdik,yenə qaçırdı.İnsanlar çətinliklə üzləşdiyi zaman,o çətinliklə mübarizə aparır Azər isə qaçırdı,qaçmaq artıq onda bir növ adət halını halmışdı.Salona getmək üçün hazırlaşıb,Gülçinin gəlməsini gözləyirdik,bibim qızıda mənimlə gələcəkdi.Əslində bibim qızının digərləri ilə getməyib,mənimlə gəlmə səbəbini bilirdim.Evdə məni rahat rahat iynələyə bilməmişdi çünki qonaqlar çox idi,indi təklik olacaqdı.
Gülçinin qısa zəngi ilə aşagıda olduğunu bilib endik.Gülçinin sürücü ilə gələcəyini düşünürdüm amma maşına söykənib gözləyən Azəri gördüyümdə donub qalmışdım.
Azərin gözləri parlayaraq gülümsədiyin görüncə qeyri ixtiyari arxaya döndüm.Arxadan heçkim gəlmirdi deməli Azər mənə bucür gülümsəmişdi.O sözlərimdən sonra gülümsəmək bir yana,üzümə baxmayacağını düşünmüşdüm amma o gülümsəyib baxırdı.Özümü tamam itirmişdim və ayağım dolaşırdı. "Allahım nə olar biri məni tutsun,yeri qucaqlıyacam indi" deyə dua edirdim ki,bibim qızı qoluma girdi.
-Deyirəm nə şanlıimişsən.yeznə çox yaraşıqlıdı.
-Xatırladım ki,sən nişanlısan.
-Nə dedim ki,aa
Hələ mənə sifətdə edir,nə demişmiş birdə desəydin.Keyfim qaçmışdı,bu son olmayacaqdı bundan əmin idim.
-Salam necəsən?
-Salam,yaxşıyam sən necəsən?
-Şükür...Keç otur.
Azərlə aramızdakı qısa və alışılmış dialoqdan sonra maşına əyləşdik.
-Az niyə nişanlının yanında oturmadın?-Bibim qızı öz ampulasında çıxışına davam