edirdi.
-Öhö öhö...
Yalandan öksürdüm...Yaxşı ki nə demək istədiyimi başa düşüb susmuşdu.
Salona çatıb maşından endik.
-Sənəm.
Azərin səsinə geri dönüb ona yaxınlaşdım.
-Mən keçən gün səni incitmək istəməmişdim...
Düzünü desəm cəsarətinə heyran olmamaq mümkün deyil...İlk dəfə idi bir qadın mənə qarşı gəlib,mənə sərhəd qoyurdu...Əslində dediklərində doğruluq payı çox idi,ona gorə fikrinə etiraz etmirəm...Mən sənlə razıyam,bundan sonra həyatımız necə istəsən elə o cürdə olacaq.
Azər sözünü dedikdən sonra maşına minərək ordan uzaqlaşdı.Mən isə arxasınca baxa baxa qalmışdım.Nə hiss edəcəyimi,nə düşünəcəyimi bilmirdim.Onun mənim fikirlərimlə razılaşdığını bilmək məni sevindirsə də bir yandan biraz üzülmüşdüm.Əslində nəyə üzüldüyümü tam olaraq bilmirdim.Deyəsən mənim üçün mübarizə aparmasını istəmişdim amma yanıldığımı gormək məni biraz üzmüşdü.Hansı haqla bunu gözləyirdim onuda bilmirəm.Ən azından Azər mənim sözlərimə dəyər verib razılaşıb,bu mənə hərşeyi düzəltməyim üçün zaman qazandıracaqdı.
İndi sadəcə bunu düşünüb sevinməli idim.
Salona daxil olub,stuldan birinə əyləşərək özümü vizajist xanımın əllərinə təslim etdim.
-Gəlin qızımızı gözəlləşdirin.
Bibim qızının deyəsən bu gün susmaq niyyəti yox idi amma mən fikir vermirdim çünki bu gün mənim toyum idi,həyatda bir dəfə olacaq bir şey,heç nəyin eləcə də heç kimin bu günümə kölgə salamasıa izin verməyəcəkdim...
Aynaları sevmirdim çünki aynalarda xarici gözəlliyə önəm verirdi,amma bu gün aynada mənə tanımadığım bir qız baxırdı...Gəlinliyim saç və makyajım,qısacası sözün əsil mənasında dəyişmişdim.Buna təccüblənmədim desəm yaĺan olardı.Üzümdəki ışıltı gəlinliyin yansıması idi yoxsa qəlbimdə ki,qarşılıqsız sevginin? Bunu bilmirdim...
Bu an ən çox ana nəvazişinə ehtyac duyurdum,gözümdən süzülən damlanı əlimin tərsi ilə silib,başımı göyə qaldırdım.
-Ana...məni görürsən?
Qapının xəfifcə döyülməsi ilə cümləmi tamamlaya bilməmişdim.Qapıda səssizcə məni izləyən Səadət xalanı görməyimlə yenidən göz yaşlarına