a boğuldum.
-Ana...
-Can ana...
Səadət xala mənə Tanrının hədiyyəsi idi,bu zamana kimi ona ana deməyərək çox haqsızlıq etmişəm çünki o,ana sözünün qarşılığı idi.Bir birimizə sarılıb ağlamağa başladıq,otağa daxil olanlar bizi sakitləşdirmişdi...Siqnal səsləri ilə makyajımı düzəldib,özümü ələ almağı bacarmışdım.Azər qapıdan girdiyi an başdan ayağa süzdüm onu.Bu gündən etibarən həyatıma,ara sıra gülümsəyən bu adamla davam edəcəkdim.Çox yaraşıqlı idi...Mən onu sevirdim qarşılıqsızda olsa...Qoluna girib gülümsəyərək üzünə baxdım və özümə bir söz verdim,onun qəlbini qazanıb özümü sevdirəcəkdim...
Böyüklərimizin xeyir duası ilə evdən çıxıb şadlıq evinə doğru yol aldıq.Məkana çatıb,maşından enərək içəri daxil olduq,rəsmi nigahdan sonra ilk rəqsmizi edib yerimizə əyləşdik.Toy öz axarında davam edirdi.Hər kəs yeyib içir,rəqs edib əylənirdi.Yadıma nişanımız gəlmişdi,o gün Azər heç üzümə baxmamışdı amma indi azda olsa,o günə nisbətən aramızdakı buzların əridiyini hiss edirdim.Azər yenə gərgin idi,ara bir qalustuqunu genəltməsindən hiss edirdim.Hər halda bu qədər göz önündə olmağa alışmamışdı,əslində gözlər mənim üzərimdə idi amma gərilən Azər idi.Qohumlarının mənə öldürücü baxışlarla baxmasından artıq təngə gəlmişdim sanki Azərlə evlənərək cinayət işləmişdim...
Toy sona çatmış hər kəs dağlışmağa başlamışdı.Bizdə yaxınlarımızla görüşüb evə getmək üçün maşına eyləşdik.Arxaya dönüb valideyinlərimə baxaraq,yanağım boyu süzülən damlaları sildim...Yeni həyata başlayırdım...E
vimizə gəlib,qapının önündə dayandıq...Azər açarları çıxarıb qapını açaraq dilləndi.
-Qapını açarla açmağı heç sevmirəm.Bundan sonra sən açacaqsan-deyib məni qucağına aldı-Adətə uyğun olsun Sənəm