paltarını dəyişmişdi,otağa keçib yerinə uzandı və yavaş yavaş çayı içdi.Gözümü üzndən çəkə bilmirdim,mən bu adamı hansı ara bu qədər çox sevdim bilmirdim amma onun bu halına dayana bilmirdim.
-Yaxşısan?
-Qorxma artıq yaxşıyam.
Əlimi alnına qoyub hərarətinin azda olsa endiyini gördüm.Çaydan sonra dərman verib üstünü bərk örtüb yuxuya dalmasını gözlədim.Çarpayının kənarına oturub gözlərimi üzünə zillədim,görəsən nə olmuşdu?
Düşünərkən nə ara yuxuya daldığımı bilmirdim,saçımda hiss etdiyim əl ilə oyanmışdım.Azər mehriban baxışlarını üzümə zilləmişdi.Əlimi alnına qoyub hərarətini yoxladım.
-Özünü necə hiss edirsən? Həkim çağrım?
-Mən həkiməm.
Gülümsəyərək dediyi sözə çox utanmışdım.
-Raminə ismarıc yolladım birazdan lazım olan dərmanları gətirəcək.Daha yaxşıyam sayəndə,mənə görə çox yoruldun keç otağına yat biraz.
-Mən yaxşıyam narahat olma.Sən dincəl.
Qalxıb mətbəxə keçərək Azərin sevdiyi yeməkləri hazırlamağa başladım.
Azərin yaxın dostu Ramin dərmanları gətirmiş,biraz oturub getmişdi.Yeməkləri siniyə düzüb otağa keçdim.Azər nə qədər iştahı olmadığını desə də,dinləməyib zorla yedirmişdi.Balaca uşaq kimi nazı ilə oynayır,əlimlə yedirirdim.Azər mehriban baxışlarını biran belə çəkmirdi,utansamda bu baxışlar məni yüksəklərə qaldırırdı.Yemək bitdikdən sonra dərmanlarını içib yatmış,mən isə ev işlərinə keçmişdim.Tez tez baş çəkib yoxlayır,hərarətini ölçürdüm.Çox şükür ki yavaş yavaş enirdi.Tərləmişdi yenə...Paltar çıxarıb oyatmaq üçün yanına yaxınlaşdım.Desmal ilə üzündəki tər damcılarını silib diqqətlə üz cizgilərini izlədim.Mənim ərim həqiqətən çox yaraşıqlı idi...
-Azər.
Sakit səslə oyatmağa çalışırdım.Oyanıb gözlərini üzümə zillədi.
-Tərləmisən,dur üstünü dəyiş.
Geyimlərini verib mətbəxə keçdim.Axşam olmuşdu,bişirdiyim şorbanı boşqaba çəkib otağa keçdiyimdə oyanmışdı.
-Yaxşısan?
-Yaxşıyam...ac deyiləm yemək istəmirəm.
-Dərman içməlisən,indi ağıllı uşaq ol ye şorbanı.
Azər qısa gülümsəməsi ilə mənə dünyaları bağışlamışdı.
-Sən yedir.
Onun məsum