MƏNİMSƏN
Afaq.Q
Bölüm 10. Yeni həyat.
Gözlərimi yümüb yatmağa çalışsamda olmurdu,yata bilmirdim.Yeni ev...Yeni həyat...Bizim evimiz...Bunu düşündükcə özümü qəribə hiss edirdim.Azərlə salonda nə edəcəyimizi bilmədən dayanmağımızı xatırladıqca gülməyim gəlirdi.O,mənim qərarıma hörmət edərək qonaq otağında yatacağını bildirdi daha sonra paltarlarını götürərək hamama keçdi.Mən isə düşüncələrə daldım,27 yaşım olmasına baxmayaraq bəzən verdiyim qərardan əmin ola bilmirdim.Elə indidə qerarımın doğru və ya səhf olduğnu bilmirdim,hər halda zaman göstərəcəkdi,zamanın üzərinə nə çox şey atırdıq elə deyilmi?
Azərdən sonra məndə duş alıb,paltarımı dəyişdikdən sonra otağa keçmişdim.
Kim toydan sonra ilk gecəsində tək qalmağı xəyal edər ki? Heçkim.
Qalxıb asta asta salona daxil oldum.Azər də yatmağa,daha doğrusu iri cüssəsini balaca divana sığışdırmağa çalışırdı.Nə qədər gülməli görünsədə qıya bilmirdim bu halına.
-Azər sən keç otaqda yat,mən burda yataram.
-Olmaz...Yaxşıdı bura.
-Burdan elə görünmür...Xaiş edirəm?
-Olmaz dedim Sənəm.
Onu bu halda qoymaq heç içimə sinmirdi,ona görə boş otaqlardan birinə keçib Azər üçün yataq açmışdım.
-Azər bura gələ bilərsən?
-Nə oldu? Yaxşısan?
Mənim üçün təlaşlanaraq otağa daxil olması mənə xoş gəlmişdi.
-Yaxşıyam mən.
Əlimi uzadıb yatağı göstərdim.
-Gecə vaxtı niyə əziyyət çəkirsən?Sabah bir şey düşünərdik.
-Əziyyət deyil...İndi idarə et sabah köhnə çarpayının üstünü boşaldaram.
Azəri çarpayısına yük yığmışdım,ona görə çətinlik çəkirdim.Az da olsa rahatlamışdım,yerdə yatsada o balaca divandan yaxşı idi.Yerimə keçib özümü yuxuya təslim etdim.
Səhərin ilk işıqlarına gözlərimi açıb yataqda dikəldim.Azərə görə narahat idim,yəqin indi boyunu tutulub.Qalxıb otağı topladıqdan sonra mətbəxə keçdim.Bu bizim ilk səhər yeməyimiz olacaqdı ona gorə xüsusi olmalı idi.
Süfrəni qurub,səhər yeməyi üçün lazım olanları masaya düzdüm.Hazırladığım pendirli omleti boşqaba yerləşdirib arxama döndüyümdə,qapıya söykənib məni izləyən Azəri