Siz heç birini gizlincə sevdinizmi? İzn almadan, xəbər vermədən, başına buyruq bir şəkildə. Əksini gözlərinizin ən qaranlıq hücrələrinə atıb onu onun özündən belə gizlətdinizmi? Üzdünüzmü ölən ümidlərinizin ardından? Boğulmuş ruhunuzu qollarından dartıb sürüyərək yenidən həbs etdinizmi cisminizə? Siz heç gecənin zülmətində, soyuq küləklərin uğultusunda, həyatın bir kənarında səssizcə önündən keçdiyiniz dənizin qayalarla üsyanını dinlədinizmi? Çarəsizlik selinə qapılıb uçurumdan axarkən buruq gülüşlərinizin ətəyindən yapışdınızmı yenidən? Nəfəs ala bilməzkən nəfəs alıb, bəzən də onsuzluğa ackən udduğunuz havadan belə onun ruhuyla qidalandınızmı? Bütün insanları sevdinizmi məsələn? Ya da bütün insanları bağışladınızmı? İçində o olmayan həyatı içində o varmış kimi arzuladınızmı? Hər dəfə bitdiyiniz yerdən aldığınız yaralarla yenidən davam etdinizmi yola? Güldünüzmü ağlayarkən? Və ən əsası siz heç ölümə inad yaşadınızmı o yaşadığı həyatda başqasıyla sizi hər gün öldürərkən???”