Damlanın anası zəng etmişdi. Bir həftəlik Bakıya gələcəklərini bildirdilər. Axırıncı dəfə Damla yeni il tətilində getmişdi anasının yanına. Çox darıxmışdı onlar üçün. Bu xəbər çox sevindirici olmuşdu onun üçün. Həvəslə gözləyirdi onların gəlməsini. Ailəsinin gələcəyi xəbəri onun Fərdi dərdinidə azaltmışdı sanki. Anasına çox ehtiyacı var idi. Tamda ehtiyacı olan vaxt gəlirdi anası. Otağına girib dərslərlə vaxtını keçirməyə çalışırdı. Ağlı Fərdinin yanında idi. Amma unutmağa çalışırdı onu. Qərarlı idi. Əgər Fərdi arayıb-axtarmasa bu dəfə o yazmayacaqdı. Və bitirəcəkdi hər şeyi.
Dünya Kamalı unutsada, Kamal yenə necə, nə cür və harda Dünyanın qarşısına çıxa biləcəyi haqda düşünürdü. İstəyirdiki Dünya qarşılaşmalarını sadəcə bir təsadüf kimi görsün. Çünki bilirdi Pərvini. Və bilirdiki Dünya onunla yaxınlıq etməyəcək heç cür. Buna görədə sanki hər şey bir təsadüfmüş kimi göstərib o cür Dünya ilə tanış olmaq istəyirdi. Görək istəyinə nail ola biləcəkmi?
Artıq axşam olmuşdu. Hər kəs öz yatağında yuxuya getdi. Səhər açılmışdı. Bu gün şənbə günü olduğundan universitetdə yox idi. Damla Vəfa xanımada xəbər etmişdi ailəsinin gələcəyini. Vəfa xanım Dünya və Damlanı onların evinə yollamışdıki evi səliqə-səhmana salsınlar. Özü isə axşam üçün yeməklər hazırlayırdı. Artıq axşam olmuşdu. Dünya axırıncı dəfə Pərvini yola salmışdı o hava limanından. Bilirdiki oraya getsə halı qarışacaq. Buna görədə getmədi onlarla. Damlanın ailəsini qarşılamağa isə sadəcə Cavid bəy və Damla getmişdi. Təyyarə aeroporta enmişdi artıq. Damla həyəcanla ana atasını gözləyirdi. Və artıq gəlib çatmışdılar. Damla qaçaraq anası Sevinc xanımı qucaqladı. Ana qoxusu üçün darıxmışdı. Göz yaşlarına hakim ola bilməmişdi. Sonra isə atasını qucaqlayıb görüşdü. Birlikdə Dünyagilə gəldilər. Dünya və Vəfa xanım süfrəni hazır etmişdilər. Hamı ilə görüşüb süfrə ətrafına keçdilər. Vəfa xanım Sevinc xanımı Pərvin barədə danışmaması üçün tənbehləmişdi. Pərvinin ölümündən sonra Bakıya gəlməmişdilər Sevinc xanımgil. Zəng