Ümid Kamalı yaxşı tanıyırdı. Nəyi bilib nəyi bilmədiyinidə yaxşı bilirdi. Buna görədə elə ilk başlayan kimi Kamalı yerə sərdi. Kamal ayağa qalxıb yenidən döyüşməyə başladı. Arada Kamal arada isə Ümid bir-birlərini yerə sərirdilər. Kamal Ümidi vurmaq istədikdə isə əlini yerə vurub qırmışdı. Ağrı içində yerə çökdü.
Ümid: Nə oldu?
Kamal: Offf əlim. Əlim çox pis ağrıyır. Sınıb deyəsən.
Ümid: Ehh qalx xəstəxanaya gedək.
Kamal: Niyə qaçırsan axı? Səni vursaydım heç nə olmayacaqdı.
Ümid gülüb: Yaxşı boş-boş danışma gedək xəstəxanaya.
Dünyada artıq xəstəxanada idi. Kamalı xəstəxananın təcili yardım şöbəsinə gətirmişdi Ümid. Ümidin vurduğu bir zərbə isə Kamalın dodağını partlatmışdı. Dünya təcili yardım şöbəsinə girdikdə isə inana bilmədi. Kamal xəstə yatağında idi. Kamalda Dünyanı görüb şok olmuşdu. Heç istəməzdi Dünya onu bu vəziyyətdə görsün. Niyəsə utanmışdı. Qeyri ixtiyari başı ilə samlam verdi. Dünyada eyni qayda ilə başı ilə salamı aldı. Yaxına gedib: Sizi kim döyüb belə?- dedi.
Kamal dahada utanmışdı. Uşaq kimi sakit səslə danışırdı: Yox səhv başa düşməyin. Mən dostumla məşq edirdim onda oldu.
Dünyanın isə içindən gülmək gəlirdi Kamalın bu cür danışığına. Amma ayıb olmasın deyə özünü saxlayırdı. Kamalda bunu hiss etmişdi.
Dünya onun əlinin sarınmasına kömək etdi. Dodağının yarasını isə özü təmizlədi. Kamal Dünya ona toxunduqca sanki hüzur tapırdı. Yaralarının ağrısını belə unutmuşdu. Öz özünə düşünürdü: Görən nə zamansa mənim dünyam olacaqsan?
Bunu isə zaman göstərəcəkdi.
• Kamal: Siz burda işləyirsiz?
•
• Dünya cavab vermək istəmirdi amma hörmət nəzakət xatirinə danışdı: Xeyir mən tələbəyəm.
•
• Kamal: Deməli tibb tələbəsisiniz.
•
• Dünya: Aha.
•
• Kamal Dünyanın danışmaq istəmədiyini başa düşüb susmuşdu. Artıq bütün zədə almış yerləri sarılmışdı.
• Xəstəxanadan çıxmaq vaxtı idi. Kamal isə getmək istəmirdi.
•
• Kamal: Siz saat neçəyə kimi burda olursuz?
•
• Dünya: Axşam növbəsindəyəm. Necəki?
•
• Kamal: Olarki əlimin