Bölüm 30.
Universitetdən bir az kənarda isə onları gözləyən biri var idi. Bu Kamal idi. Bir saata yaxın müddət idiki Dünyanın universitetdən çıxmasını gözləyirdi. Dünya və Damla isə hər şeydən xəbərsiz universitetdən çıxıb evə getməyə başladılar. Kamal yenə onların ardınca gedirdi. Dünya və Damla isə söhbət edirdilər. Kamal varlığını Dünyaya bəlli etmək istəyirdi. Buna görədə sürətlə onlara yaxınlaşdı.
Kamal: Xanım bir dəqiqə olar.
Dünya arxaya döndü. Kamalı görən kimi tanımışdı. Damlada həmçinin.
Kamal gülümsünüb: Aa təsadüfə bax. Necəsiz?
Dünya: Sağolun.
Kamal: Hə şey mən bu kağızdakı yeri soruşmaq istəyirdim. Bilirsiz?
Dünya əlini uzadıb Kamaldan kağızı aldı. Bu Dünyagilin evindən bir qədər aşağıda olan ev idi. Kamal özüdə buranın kimin evi olduğunu bilmirdi. Elə ağlına gələn ilk yeri yazmışdı.
Dünya: Hə tanıyıram.-deyib evin yolunu izah etdi. Kamal isə Dünyanın dediklərinə fikir vermirdi. Sadəcə heyranlıqla onun hərəkətlərini izləyirdi.
Dünya: Başa düşdüz?
Kamal: Aha bəli aydındı. Şey... çox sağolun.
Dünya: Dəyməz.-dedi. Və yollarına davam etdilər. Kamal oturub saatlarla Dünya ilə söhbət edib, vaxt keçirmək istəyirdi. Axı nə idi o qızda Kamalı bu qədər çəkən? Gözəlliyi? İncəliyi? Bəlkədə yaşadığı hadisələr. Gözlərindəki o kədər? Kamal bunu bilmirdi. Amma içindən daima Dünyanın yanında olub, onun hər hərəkətini izləmək hissi keçirdi. Yenə sadəcə onun ardınca baxa-baxa qalmışdı.
Damla: Bu qədərdə təsadüf olar? Bu 4-cüdü ya 5-ci çıxır qabağına.
Dünya: İki dəfə məzarlıqda buda ikinci idi. Yəni dörd dəfə.
Damla: Dünüş mən nə yalan deyim biraz çəkindim ondan. Səni məzarlıqdan xəstəxanaya aparmasıda bəlkədə təsadüf deyildi.
Dünya: Necə yəni?
Damla: Nə bilim bəlkədə izləyirdi səni.
Dünya gülüb: Damla çox filmə baxırsan deyəsən. Kim nişanlı qızı niyə izləsin. - "Nişanlı qız" sözünü çox yavaş dedi. Sanki söz boğazında düyünləndi: Nəsə boş ver. Nəsə başqa şey vardısa onsuz tezliklə bilinər. Artıq gəlib evə çatmışdılar.
Axşama yaxın