e gedek men sene her şeyi danişacam.
Sebine eve catana qeder bir az sohbet etmek şansı tapmışdı anası ile və öyrəndiyi bu olmuşdu ki anası atasının yaşadığını Sebinədən gizlətdiyi üçün dalaşdıqları gündən sonranı xatırlamır. Eve çatdıqları an anası qapının açılmasını gözləyirmiş kimi qapı açılan an qızını divara sıxıb onu bir andaca qanını qutarana qeder içdi. Birden dumanlanmış beyni her şeyi xatirladı ve qızının ölümün ta astanasımda olduğunu anlayıb ona öz qanını verdi. Sebine gözünü açdığı an gözleri al qırmızı idi. Sanki yeniden heyata gelmişdi. Pencerede ise bedrlenmiş ay var idi.

Bu gun
Sebine fikirli ikən birdən Murad gəkim içəri daxil oldu ve Sebinə də həkimin gəlişinə şad oldu. Çünki o da elə bunu istəyirdi həkimin gəlişini.
Murad ona yaxınlaşaraq vəziyyətini soruşduqda Səbinə ona gözlənilməz cavab verdi.
Murad: Səbinə necəsən.? Bu gün yaman fikirlisən? Mən bura gəldim deyim ki çox fikirləşdim və qərara gəldim ki inanira...
Səbinə düz həkimin gözlərinə baxaraq onun sözlərini yarim qoydu: mən sizin hər dediyinizi edəcəm. Bəlkə də siz yalnız siz məni sağalda bu düşüncələri başımdan çıxartmağa kömək edə bilərsiz?
Bir neçə dəqiqə əvvəl Səbinəyə artıq inanacağını deyən həkimin Səbinənin sözlərindən sonra nə edəcəyi haqqənda düşünməyə başlamışdı.


Lənətlənmiş gəlinlik... Yazar: Nana