sürünürdü.Dəhlizin başında dayanan Talıb bəy bizi görüncə ayağa qalxıb yaxınlaşdı.
-Azər gəldiyin üçün çox sağol.
Azər heç bir söz demədən,mənim əlimdən tutdu və otağa daxil olduq,yatağa yaxınlaşıb dayandıq.Nəzərlərimi Azərə yönəltdiyimdə ifadəsiz baxışların çarpayıdakı qadına zilləmişdi.
-Mehparə gör kim gəlib?-Talıb bəy yavaşca qadının dikəlməsinə kömək etdi.
Rəngi tamam solmuş qadın güclə göz qapaqlarını aralayıb bizə baxdı.Necədə bənzəyirdilər,üzü solğun olsada yenədə çox gözəl idi.Azərin yaraşığını kimdən aldığı məlum olmuşdu sanki bir almanın yarısı idilər.Qadının rəngsiz dodağına gülüş qondu.
-Oğlum...
Azərin üzündə istehzalı bir gülüş yaranmışdı.Lağl
ağı bir tonda sözə başladı.
-Hə oğlun...5 yaşım vardı tərk etdiyində...böy
ümüşəm elə deyil?
-Oğlum mən...
-Bəhanə eşitmək istmirəm.
-Məni bağışla oğlum.Mən sənə analıq edə bilmədim....Bağışla.-Gözlərindən süzülən yaşı əlinin tərsi ilə silib mehriban baxışlarını bizə zillədi.
-Bura gəlməyimin səbəblərindən biri,sənin yaşatdıqlarının cəzanı istəmədən bu məsum qıza çəkdirirəm və buna son vermək istəyirəm.Qəlbi
mə nifrət toxumlarını ən birinci sən səpdin amma cəzasını başqası çəkir...Səni Allah bağışlasın başqa sözüm yoxdu...Sən mənə yadsan,tanımram səni...Bəlkə də gedişinin özünə görə səbəbləri var amma mənim bu səbəbləri içimə sindirib əff etməyimi gözləmə çünki mən yaşadığımı yaşamışam.
Azərin cümləsini tamalayıb məni çəkişdirərək otaqdan çıxarkən arxadan Mehparə xanımın zəif səsi eşidildi.
-Oğlum sevgi elə bir hissdir ki,bir dəfə qəlbinə qonaq gəlir və bütün bədənini əsir alır.Bunları özümü müdafiə etmək üçün demirəm,mən öz günahımı bilirəm.Evli olduğum halda,övladım olduğu halda sevgi hissini ürəyimə yaxın buraxdım...Bax Allah cəzamı belə verdi.Mən öz cezamı özüm çəkirəm,başqalarlna cəza vermə.Tək arzum,tək diləyim siz xoşbəxt olun.
Azər əlimi sıxdıqca sanki nə hiss etdiyini anlayırdım.Heç bir söz demədən xəstəxanadan çıxıb maşına doğru getdik.Bir an belə əlimi buraxmırdı amma varlığımı