MƏNİMSƏN
Afaq.Q
Bölüm 11. Keçmişlə üz-üzə.
Bir həftə ötmüşdü...Azər vaxtı vaxtında dərmanlarını qəbul edir,yeməyini yeyib dincəlirdi və artıq sağalmış,işə başlamışdı.Bu həftə ərzində yanından ayrılmağımı istəmədiyi üçün onunla yatırdım.Hər gecə balaca uşaq kimi mənə qısılırdı,onu bu halda görmək məni çox incitsədə susub heçnə deyə bilmirdim.Anası ilə bağlı o,söhbət açmadan nəsə demək fikrim yox idi.Azər sanki bu məsələni tamamən unutmuşdu.Atasıgil onu tez tez görməyə gəlsədə bu haqda bir kəlimə bələ etmirdi.Soruşduqlarında isə "maşın xarab olmuşdu,yağışa düşdüm" deyib keçişdirirdi.Əslində səbəbini bilməsəmdə atası və qardaşı ilə aralarındakı məsafə diqqət çəkirdi.
Azər artıq yaxşı idi,ona görə öz otağıma keçmişdim.Səhər oyanıb otağımı topladıqdan sonra səhər yeməyi hazırlamaq üçün mətbəxə keçdim.Azərlə səhər yeməyindən sonra onu işə yola salıb ev işlərinə yönəldim.Axşam olmuşdu artıq,qapının səsinə əlimdə ki,ütünü yana qoyub qapıya tərəf getdim.Azər "tanımadığın heç kimə qapını açma" deyə tənbehlədiyi üçün əvvəlcə gözlükdən baxdım.Mən qapıdakı yaşlı adamı tanımadığım üçün açıb açmamaq arasında tərəddüd yaşarkən o,israrla qapını döyməyə davam edirdi.Sonunda qapını açdım.
-Buyurun.
-Azər Qarayevin evi buradı?
-Bəli,mən yoldaşıyam.
-Mən Mehparənin yoldaşı Talıb.
-Mehparə?
-Azərin anası...Danışa bilərik?
Əlim titrəsədə sinidəki çayı,gərginliyi hər halından sezilən adamın önünə qoyub masaya əyləşdim.
-Sizi içəri buyur etdim çünki halınız yaxşı görünmürdü ancaq Azər anası ilə bağlı heç bir söz eşitmək istəmir.
-Qızım səni başa düşürəm amma xahiş edirəm məni də anla.Sevdiyim qadın ölüm döşəyindədi və tək istəyi oğlunu son dəfə görməkdi.
-Mən nə deyəcəyimi bilmirəm.Azərlə danışdım evə gəlir.Özü ilə danışın.
Qapının yüngülcə döyülməsi ilə Azərin gəldiyinini anlayıb qapıya tərəf getdim.Əsəbləşəcəyini bildiyimdən,özümü sıxıb qapını açdım.
-Sənəm nəsə olub? Zəng vurub evə gəl dediyində narahat oldum.
-Narahat olma yaxşıdı hər şey.İçəridə səni görmək istəyən