MƏNİMSƏN.
Afaq.Q
Bölüm 12. İlk öpüş
Azərlə münasibətimiz qəribə hal almışdı.Bəzən aydınlaşdırmaqda çətinlik çəkirdim,nə uzaq idik nə yaxın.Tək bildiyim o gündən sonra Azər mənə qarşı dəyişirdi.İşdə olduğu zaman gün içində tez tez zəng vurur,nə etdiyimlə maraqlanırdı,axşamlar söhbət edirdik.Azərin bir yönünü daha kəşf etmişdim,istədiyi zaman zarafatcıl ola bilirdi.Ciddi görünüşündən dolayı məni zarafatlarına asanlıqla inandırırdı.Beləcə günlərimiz bir birini əvəzləyirdi,o gündən 3 gün ötmüşdü,anası ilə bağlı heç nə üçün onu təkid etmək istəmirdim.Nə qərar verirsə versin yanında olacaqdım hər zaman.
Axşam yeməkdən sonra,Azər iş otağına çəkildi mən isə mətbəxdə işlərimi bitirməyə çalışırdım.Qapının səsinə əlimdəki boşqabı yana qoyaraq yaxınlaşıb açdım.Azərin atası Cavanşir ata qaş qabaqlı halda içəri daxil oldu.
-Axşamın xeyir qızım.
-Axşamınız xeyir ata necəsiz?
-Yaxşıyam qızım.Azər evdə?
-Bəli,buyurun.
Azərin otağına keçib qapını döydüm.
-Azər atan səni görmək istəyir.
-Gəlirəm.
Mətbəxə keçib çayları süzdüm.Əslində Cavanşir atanın tək gəlməsi və gərgin görünməsi məni narahat edirdi çünki hər zaman Gülçin yada Nəzakət ana ilə gəlirdi.Otağa daxil olduğumda hər ikisi səssizcə divanda oturmuşdu.
-Ata keşgə Gülçinidə gətirsəydiniz.
-Başqa vaxt,indi Azərlə danışmalıyam.
-Siz danışın mənim mətbəxdə işim var.
-Yox qızım çıxma,deyəcəklərimi səndə eşit.
Masaya əyləşib Azərə baxdım,qollarını dizlərinə dayayıb,əllərini bir birinə kilidləmişdi.
-Bu gün Səmədlə qarşılaşdım.O qadın onun xəstəxanasında yatırmış...Niyə getdiniz ora?
Sual o qədər sərt səslənmişdi ki,məni əsməcə tutmuşdu.
-Onu görmək üçün-Azər heç duruşunu pozmadan dilləndi.
-Sən yaşadıqlarını,onun bizə yaşatdıqlarını nə tez unutdun?
-Mən heç nəyi unutmamışam.
-Bəs niyə getdin ora? Bağışladın onu?
Azər ayağa qalxıb üzünü atasına tutdu.
-Xeyr ata bağışlamadım,bağışlamaq fikrimdə yoxdu.Onu görməyə getdim çünki ölüm ayağındakı birinin son arzusundan məhrum edə bilməzdim...Mən həkiməm,hər gün