şey dəyişmişdi,nə çox yol qət etmişdik.
Həkimin otaqdan çıxması ilə hər kəs susub həkimin dilindən töküləcək kəlimələri gözləyirdi.Həkim gözlərini Azərə zilləyib aramla dilləndi.
-Azər həkim siz özünüz xəstəxana qayda qanunlarını yaxşı bilirsiz,burda atanızdan başqa xəstələrdə var,səs salıb onları narahat etməyə heç birimizin haqqı yoxdu.
-Bilirəm həkim,sadəcə aramızda anlaşılmazlıq oldu...Atamın səhəti neçədi?
-Atanızın vəziyyəti indi stabildi.Ürəyinə gedən damarda tıxanıqlıq var anju əməlyat olmalıdı.
-Onu görə bilərəm?
-Əlbətdə ancaq 5 dəqiqə çünki yorğunluq və stres olmaz.
-Oldu-Azər üzünü anasına tutaraq-Ana mən...
-Gözləyirəm oğlum.
Hər gün biraz daha heyran olurdum bu qadına,onun zərafətinə,anlayışına,duruşuna.
5 dəqiqə sonra Azər otaqdan çıxmışdı.Gözləri dolu dolu olsada üzündəki parlaqlıq diqqət çəkirdi.Nəzakət xanıma yaxınlaşıb qucaqladı.
-Atam dedi ki,Nəzakəti evə göndər dərmanlarını içməyib içsin.
-O,yaxşıdı?
-Yaxşıdı.Sən indi evə gedirsən,yatıb dincəlirsən,səhərdə atam üçün üst baş gətirirsən.
-Yox mən onu tək qoya bilmərəm,burda qalacam.
-Olmaz ana,mən burdayam həm Sənəmdə mənimlədi.Sən evə get xahiş edirəm.
-Azər mən...
-Ana...Sənədə bir şey olsa nə edərik...Mənə qulaq as.
-Yaxşı.
-Gülçin anam dərmanlarını içdikdən sonra mütləq yatıb dincəlmədi.
-Yaxşı qaqaş.
Vaqif qardaş hərkəsi aparmış,Azərlə ikimiz qalmışdıq.
-Dəhlizdə dayanmayaq,atam yatıb onsuz.Otağıma qalxaq.
Azərin otağına keçdiyimizdə ətrafı süzdüm.Otaq olduqca təmiz və səliqəli idi.Divar boyu Azərin sertifikatları və insan beyini ilə bağlı şəkillər asılmışdı.Azər otaqdakı divana əyləşib başını əlləri arasına aldı.Bu gecə ikimizdə çox qorxmuşduq,ona görə yanında oturub əlimi çiyninə qoydum.
-Azər atanla nə hərşey yolundadı?-Əslində soruşmamalı idim amma Cavanşir atanın bu halının səbəbkarı biz idik,ona görə bilməli idim.
Azər başını qaldırıb gözlərini üzümə zillədi.
-Narahat olma hər şey yaxşıdı...Bir mələk mənə öyrədib ki " Şərtlər nə olur olsun,gələcəkdə vicdan