açırdı.Biz isə sözün əsl mənasında məktəblilərə dönmüşdük.Onun gizli gizli mənə baxdığını bilirdim.Bəzən baxışlarımızın toqquşduğu zaman mənim nə edəcəyini bilməz hallarım Azərin üzündə gülümsəmə yaradırdı.Onun üzünün gülməsinə sevinsəmdə məni bu hallara saldığı üçün əsəbləşirdim.Baxışmalarımızı kimsənin görmədiyini düşünsəmdə yanılmışdım.
-Bəsdi bir birinizə baxdığınız,belə getsə üzünüzdə deşik açılacaq.
Gülçinin sözünə çox utanmışdım hətta gizlənməyə yer axtarırdım.
-Az danış balaca cücə.
-Ehh qaqaş deməmişəm mənə cücə demə.
Gülçinin qaş qabaqlı halına Azər dözməyib qucaqladı.
-Sən qoca nənə olsanda mənim üçün balaca cücə olaraq qalacaqsan.
Azəri şən gördükcə dünyalar mənim olurdu...
Günlər bir birini əvəzləyirdi.Səhər Azəri işə yola saldıqdan sonra ev işlərinə yönəlmişdim.Gün
ortaya yaxın telefonun səsinə əlimdəki,qatladığım paltarı yana qoyub telefonu açdım.
-Azər?
-Mənəm,necəsən?
-Yaxşıyam sən?
-Məndə yaxşıyam.Sənəm mənim iş yoldaşlarım nə vaxtdı qonaq gəlmək istəyirdilər.Elə alındı ki bu gün dəvət etmiş oldum.Gec xəbər etdim bilirəm.
Azər günahkar uşaqlar kimi cümləsini tamamlayıb susmuşdu.Əmin idim indi gözlərini yumub cavab gözləyir.30 yaşı olsada uşaq davranışları vardı.
-Aç gözlərini,
-Hardan bildin?
Heç nə deməyib gülmüşdüm.
-Şey...Gülçinə zəng vurdum gəlib kömək edəcək.İstəyirsən restorandan yemək zakaz edim yorulma?
-Yox lazım deyil,sən narahat olma hazırlayacam özüm.
Telefonu söndürdükdən sonra əlimdəki ev işlərini tamamladım və Gülçin gələn kimi mətbəxə keçib işə başladıq.Mətbəx işlərini çox sevirdim ona görə axşama kimi bir neçə cürə yemək və salat hazırlamışdıq.Şirniyyat və içəcəkləri Azərə həvalə etmişdim.
İşimizi bitirdikdən sonra Gülçini yola salmaq üçün qapıya yanaşdıq və biranda mənə dönüb dilləndi.
-Gəlinbacı sənə bir söz deyəcəm amma xahiş edirəm məni səhv başa düşmə.
-Narahat olma canım de.
-Sən dəyişirsən.
-Necə yəni?
-Xarici görünüş olaraq...Gün keçdikcə üzün,gözlərin parıldayır,daha fərqli