Heyat hekayesi...<
<
Men bir heyat hekayesi,<
yazilmamiş bir eserem,<
oxunmamış bir üreyem,<
Açmadan solan çiçek...<
<
Men bir heyat hekayesi...<
bu heyatla ne dostlaşa,<
ne de düşmen ola billem.<
Ne sevgiyle,<
ne sevgisiz yaşaya billem...
Acilara alışmışam,<
sarsılmışam,<
cox yanmışam...<
<
Men bir heyat hekayesi...<
Yazılmışam<
üreyimin görünmeyen<
terefinde.<
İçin- için ağlamışam,<
Gözlerimde gizletmişem göz yaşımı,<
Hesretimin baş daşını.<
İçimdeki hisslerimi boğa- boğa hıçkırıram,<
Qürurumu qoruyaraq
hayqıraram,
Men de varam!!!
<
Men bir heyat hekayesi...<
ne yaza bildiyim,<
ne de unuda bildiyim<br>
eşqem.<
Qaranliq dolu gecelerde,<
cavabsız qalan sorular dilimin ucunda qalıb.<
Hesret çeken o sözleri<
defelerce uda -uda,<
susa-susa oxşamışam,<
içimdeki duyğuları
içimdece azdırmışam,
üreyimde yer eleyib
neçe şeir basdırmışam.
Men bir heyat hekayesi...
Kimse oxumayacaq,
elece yox olacam.
Bu gün varam,sabah yoxam,
Belke de heç olmamişam,
Bu hekayem yarım qalib...