Salamlaşdıq..
-necəsən?
-Sən necəsənsə məndə elə..
bir neçə dəqiqə susduq.
-Darıxmısan??
-Səncə?
-Gözlərimizi gizlətdik.. Gözlərimizi gizlətməklə biz nəyi gizlətdik.?
Olmayan dostluğumu olan sevginimi.. dostluqda gizlənən sevginimi.. sevgidən yaranan dostluğumu.. bəlkə bağlılığı.. hörməti.. səmimiyyəti... bəlkədə qısqanclıq.. yəni dostluq belə incidə bilər?.. hörmət bu qədər dərin ola bilər?.. səmimiyyət?. qısqanclıq?... çox çətin.. bəlkə sevgi?? Sevgi isə niyə ayrılıq?.. niyə belə ağrıyırıq???. Dərində olan nədir?
Eyni sualları eyni anda bir birimizə verdik.. və susduq..
-Bəlkə danışasan qulaq asım?
-Yox sən danış.!! mən dinləyim, səsivi eşitmək istəyirəm....
-Məndə ..Səsimdə nə var?
-Deyəsən doğmalıq..
-Niyə?
-Yenə niyə..?
-Axı niyə cavab tapmırıq bu niyələrə.?!
-Necə gedir mənsiz həyat???
-Sənsizlik həyatdı səncə.?
-Bilmirəm.. sən bilirsən??.... Qəribədir... deyilmi?? ancaq suallar veririk bir birimizə.. cavabı tapılmayan suallar..
-Bax.!! hava qəşəngdir bu gün hə??
-Mən duymuram axı o havanı...boğuluram..
-Heç məndə duymuram.. Düşündümki bəlkə sən duyasan..
Gözlənilmədən eyni anda eyni sual...
-Xoşbəxtsən??
-Gözlər qaçdı bir birindən..
-Hava deyəsən doğurdanda bu gün yaxşıdır bəlkədə...
-Gedək
-Gedək??
-Gedim..
-Bəlkə qalasan?
-Harda ?? cavabsız suallar içinde..?
Qəribədir.. bu qədər danışdıq, söhbət etdik.. ama dilimizdən heç bir söz çıxmadan.. Yalnız gözlərlə