deyərəm.

***
Mən çox böyümüşəm ata. Lap kiçik yaşlarımdan böyümüşəm. Gəlib məni görsəydin, sən də bunu hiss edərdin. Bilirsənmi, çox fikir vermişəm, şəkil çəkdirərkən həmişə boynum əyri düşür. Bunu dilə gətitib demək belə istəmirəm.Yetimliyin, sənsizliyin əlaməti idi, bəlkə də. Ara-sıra insanların mənə xüsisi diqqətindən razı qalsam da, elə incidirdi ki məni, bir bilsən!

Haqqımda bəzən "yetim" belə deyənlər oldu. Halbuki mən yetim deyildim, sən var idin, haralardasa yaşayırdın. Dünyam sənli idi, ata. Uzaq idik bir-birimizə. Və qarşılıqsız sevgi idi məndəki.

“Nə edib sənə axı? Özünü, üzünü, sevgisini də səndən gizləyib” deyən çox oldu, ata.
İnan ki, onların dediklərini sadəcə kar olmadığım üçün eşidirdim. Əsla belə düşünmədim. Haqqında həmişə gözəl düşündüm. Gələcəkdir, deyə özümə təsəlli verdim. Bəs gəldinmi? Görəsən bir dəfə də olsun, məni uzaqdan izlədinmi?

***
Deyəsən, filmlərə çox baxıram, belə şeylər yalnızca filmlərdə olur. Çox maraqlıdır nə etdiyin, kimlərlə danışıb-güldüyün. Nə yalan deyim, çox qısqancam, ata. Bu xasiyyətim də sənə bənzəyib. Səni elə qısqnıram ki ətrafındakıara, hətta yaşadığın evi belə təsəvvür edirəm, o evi belə qısqanıram. Deyirəm ki,o evin divarları olsaydım, səni hər gün görərdim. Və ya qapının dəstəyi olsaydım, hər toxunuşunu saçıma çəkilən tumar sayardım. Masan olsam, səninlə dərdləşərdim. Paltar dolabın olsaydım, hər gün paltarının qoxusunu içimə çəkərdim. Nə yazıq ki, yanında əşya belə ola bilmə şansım olmadı. Və bunu sən istəmədin. Yox, bağışla, kobudmu dedim? Qismət olmadı...

***

Əlimdən tutub gəzdirməni arzulayanda artıq böyümüşdüm. Bilirsən, ata, bir müddət xəstə olmaq istədim ki, eşidib gələrsən, əlimdən tutub məni yeridəsən.


Sağlam böyüdüm, ata, narahat olma. Bu qədər dərdin içində çox sağlam böyüdüm.

Çox ağlamışam. Ağlamağı sevmirəm, bir kəs görməsin deyə, həmişə gizləmişəm. Gecə islanmış yastığımı o üz -bu üz çevirməyimə kiçik otağım şahid idi. Sənin üçün ağlamışam, sonunda həmişə